راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

جنبش اعتراضی
"آتش به اختیار"
یک ملت است!



سردار جعفری فرمانده سپاه پاسداران هفته گذشته در سخنانی آب نکشیده به تفسیر اصطلاح "آتش به اختیار" رهبر پرداخت و آن را عبور از قانون تعریف کرد. به گفته وی: "رهبر معظم انقلاب ابتدا فرمان آتش به اختیار را به جبهه فرهنگی اعلام کردند و پس از آن فرمودند که در سایر جبهه‌ها می‌توانند آتش به اختیار عمل کنند. آتش به اختیار یعنی محدودیت‌ها، ملاحظات و قوانین نباید مانع انجام اقدامات انقلابی توسط جوانان شود."
کسی از فرمانده سپاه نپرسید اگر واقعا رهبر مجوز "اقدامات انقلابی جوانان" برای کنار گذاشتن قانون را داده به چه دلیل دختران و زنانی را که روسری خود را بر سر چوب می کنند دستگیر می کنند و به زندان می‌اندازند؟ آنها هم بنظر خود و به درستی "آتش به اختیار" و "انقلابی" عمل می کردند و به قوانین حکومتی اعتراض داشتند. صدها هزار تن که در جنبش دیماه گذشته به حرکت در آمدند جز آن بود که می خواستند "انقلابی" و آتش به اختیار عمل کنند؟ برای چه بر روی آنها آتش گشوده شد و به زندان افتادند؟ کارگران، معلمان، دانشجویانی که این روزها آتش به اختیار در تظاهرات و اعتصابات شرکت می کنند مگر جز تغییر چیز دیگری می خواهند؟ چرا باید کارگران دستگیر شوند و به جرم اعتراض به گرسنگی به بند کشیده شوند؟ اگر قرار بر این است که کسی بخواهد بنابر تعبیری که خود از انقلاب دارد عمل کند آنوقت دیگر این تشکیلات عظیم و ناکارآمد قوه قضاییه که بخش بزرگی از بودجه کشور را می بلعد جز برای سرکوب مردم به چه کار دیگری می آید؟
آن "انقلابی"هایی هم که فرمانده سپاه خواهان زیرپا گذاشتن قانون توسط آنان شده، همه چیز هستند جز انقلابی! اکثر آنها کسانی هستند که یا همین امروز خود و خانواده‌هایشان از خان حکومت تغذیه می کنند یا امید دارند که اگر این حکومت باقی بماند، پست و مقامی بگیرند و به لفت و لیس و اختلاس مشغول شوند. همین هفته‌های گذشته ماهیت این "انقلابی"‌ها و ته مانده ادعای عدالت خواهی بسیج دانشجویی با حمله به دانشجویانی که در حمایت از کارگران هفت تپه و فولاد تظاهرات کرده بودند روشن شد و به باد رفت.
ظاهرا همین وحشت و ترس از انقلابی عمل کردن مردم واقعی بود که بخشی از فرماندهان سپاه که‌ اندکی خرد بیش از سردار جعفری دارند به میدان آمدند و سخنان وی را ماستمالی کردند. سردار کوثری جانشین فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه گفت: "«آتش به اختیار» به معنای خلاف قانون عمل کردن نیست. قطعاً و یقیناً شخص رهبری چنین چیزی را مطرح نمی‌کنند و حتی بعید می‌دانم فرمانده کل سپاه هم گفته باشند که برای آتش به اختیار عمل کردن قوانین را کنار بگذارید."
ولی بحث و مشکل اساسی سخن و تفسیر این یا آن فرمانده کم خرد سپاه نیست، بحث بر سر خود رهبر است که هرچندگاه یکبار اصطلاح پوچی را بر سر زبان‌ها می‌اندازد که کشور را درگیر خود می کند. رهبر جمهوری اسلامی ایران در طی سه دهه گذشته تا به امروز نه تنها هیچ مسئله‌‌ای را حل نکرده بلکه در هر صحبت و سخنرانی خود مسئله‌‌ای را به مسائل کشور افزوده که دیگر هیچگاه جمع نشده است. قطعا این ماجرای آتش به اختیار هم هرگز روشن و جمع نخواهد شد، همانطور که تکلیف تهاجم فرهنگی روشن نشد، تکلیف دشمن، نفوذی، فتنه، بصیرت و دیگر اصطلاحات پوچی از این دست روشن نشد. مشکل بزرگتر آنکه اینها فقط یک مشت اصطلاح و واژه نیستند، موج‌هایی هستند برای اجازه ندادن به ثبات و ارامش به مردم و به کشور. سه دهه این روش رهبری بوده که هر روز کشور را به سمتی بکشانند، چه در سیاست داخلی، چه در سیاست خارجی به شکلی که هیچوقت تکلیف ملت و کشور در این سه دهه با خود و همسایگان و جهان روشن نبوده است. نتیجه این بی ثباتی حاکمیت خانخانی بر کشور و فرار سرمایه‌ها و مغزها و انسان‌ها و انواع و اقسام بحران‌های اقتصادی و اجتماعی بوده است که گریبان ما را گرفته است. وقتی که سه دهه است این شیوه رهبری نتوانسته تکلیف رفتن یا نرفتن زنان به ورزشگاه را روشن کند چگونه توقع داریم که تکلیف مسائل بزرگ و حیاتی جامعه ما را بتواند به سرانجامی برساند؟
"آتش به اختیار" آخرین زخم التیام ناپذیر و آخرین ابهامی نیست که جامعه ما در آینده درگیر آن خواهد بود. این خانخانی و بلبشو و غارت فعلا ادامه دارد، مگر مردم با ادامه مبارزه و مقاومت شرایط توقف آن را بسازند.

تلگرام را توده:
https://telegram.me/rahetudeh


 

 

 تلگرام راه توده :

https://telegram.me/rahetudeh

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                       شماره 674  راه توده -  6  دیماه  1397

 

                                اشتراک گذاری:

بازگشت