راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

ستایش کنندگان
تجارت و دلالی
حاکم بر اقتصاد
کشور شده اند!




محمد طبیبیان که در زمره کم سوادترین اقتصاددانان حکومتی ایران است در هفته اخیر اظهار نظری کرده که عمق بیسوادی وی را نشان می دهد. بیشتر از آنچه تا به امروز ما فکر می کردیم و فکر می شد. ایشان در هفته نامه تجارت فردا گفته است: "از نظر اقتصادی می توان گفت که تجارت حتی از تولید هم مهم تر است. چون یک جامعه ممکن است به صرف اینکه یک جامعه تجارتی باشد و تولیدی نداشته باشد، تحول پیدا کند و رشد یابد، مثل دبی. ولی یک جامعه به صرف اینکه تولید می کند نمی تواند رفاه و توسعه ایجاد کند، بنابرای "دلالی" برای یک اقتصاد فوق العاده مهم است و نمی توانیم بگوییم کار نامناسب و زیان آوری است" تجارت فردا- 123

بنا به ادعای طبیبیان دوبی بدون تولید به تجارت مشغول است و رشد کرده است. ظاهرا ایشان در این حد نمی داند که دوبی با پول "تولید" نفت در حال تجارت است. اگر نفتی تولید نشود که ثروتی بدست نمی آید که با آن ثروت بتوان تجارت کرد. این سخنان از جانب کسی عنوان می شود که در سه دهه گذشته در کنار امثال مسعود نیلی و شماری اقتصاددان کم سواد سکان اداره اقتصاد کشور را در دست داشته اند. اینکه می گوییم "کم سواد" قصد توهین نداریم زیرا اگر نخواهیم توصیه های این دسته از اقتصاددانان حکومتی را به حساب کم سوادی آنها بگذاریم، باید به حساب تعمد و وابستگی و روابط دیگری بگذاریم که نمی خواهیم وارد این عرصه شویم.
در اظهار نظری مشابه، بنوشته روزنامه "عصر اقتصاد" رئیس اتاق بازرگانی نیز گفته است: "در ایران منبع خلق ثروت فعالیت های مولد نیست، بلکه دلالی است."
ایشان هم یا نمی داند یا خود را به ندانستن زده که دلالی هیچ ثروتی را "خلق"‌نمی کند. دلالی محل توزیع ثروتی است که در جایی دیگر خلق شده است. مثلا دلال سیب و پرتقال که خود ثروتی را خلق نمی کند. سیب و پرتقال در کشاورزی خلق و بصورت ثروت درآمده اند که حالا دلال می تواند با دست بدست کردن آن سهمی از این ثروت را به جیب خود بگذارد. دلالی بنابراین محل خلق ثروت نیست، محل توزیع ثروتی است که یا در صنعت یا کشاورزی یا در فروش مواد خام نفتی و غیرنفتی بدست آمده است.
اینکه امثال طبیبیان یا رئیس اتاق بازرگانی رودربایستی را کنار گذاشته بدین صراحت تکلیف خودشان را با اقتصاد و فعالیت های مولد روشن کرده و تجارت و دلالی را منبع خلق ثروت معرفی می کنند و نه تولید و صنعت و کشاورزی را، نشان از این دارد که واکنش منفی جامعه نسبت به نقش مخرب دلالی و تجارت در اقتصاد ایران در حال افزایش است و موضع تجار و واردکنندگان و صادرکنندگان هم در میان مردم و هم در میان بخش هرچه وسیع تری از اقتصاددانان تضعیف شده است.
منشا خلق ثروت فقط و فقط صنعت و کشاورزی است. حتی فروش نفت و مواد خام نیز هرچند ایجاد کننده پول و درآمد و ارز برای یک عده است ولی به معنای خلق ثروت نیست، بلکه به معنای خوردن از جیب است. در طی چند میلیون سال ذخایر نفت در زیر سرزمین ما جمع شده و ما در ظرف صد سال همه آن را برداشت کرده و خورده ایم و در حال تمام کردن آن هستیم و چیزی هم نمی خواهیم برای نسل و نسل های آینده باقی بگذاریم. به این می گویند مصرف ثروت و نه خلق ثروت، ولو اینکه یک عده خاص همه ثروت حاصل از این مصرف ثروت ملی را در جیب و حساب شخصی خود بگذارند یا آن را به حساب های خود در خارج منتقل کرده باشند. وضع در مورد دیگر مواد خام کشور نیز به همین منوال است.
ایران امروز نیاز به تولید و خلق ثروت دارد و برای این کار باید منافع تولیدکنندگان در راس منافع اجتماعی قرار گیرد. چنین چیزی نیز ممکن نیست مگر آنکه از یکسو از معیارهای سودآوری اقتصادی بعنوان هدف اقتصاد ملی فاصله گرفته شود و از سوی دیگر در آنجا که انگیزه سود می تواند نقش مثبتی داشته باشد باید به سمت فعالیت های تولیدی جهت بگیرد و برعکس از سودآوری فعالیت های دلالی و تجاری جلوگیری شود. سخنان آقای طبیبیان و رئیس اتاق بازرگانی را با فشار برای تغییر جهت اقتصاد کشور به سمت تولید ملی باید درک کرد.
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh


 

 

 تلگرام راه توده :

https://telegram.me/rahetudeh

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                       شماره 674  راه توده -  6  دیماه  1397

 

                                اشتراک گذاری:

بازگشت