|
نویسنده «ولفگانگ بیتنر» نویسنده کتاب های «فتح اروپا توسط ایالات متحده
آمریکا» و «آلمان – خیانت و فروخته شدن» و «هیچکس نباید از گرسنگی بمیرد».
«در حالی که اقتصاد در آلمان بعنوان یک کشور صادر کننده در حال نابودی است،
مجلس قانونگذاری پس از یک بحث جنجالی، بالاخره «وام یک تریلیون یورویی» را
با عنوان «صندوق ویژه» و «تعلیق ترمز بدهی» به تصویب رساند.
تصویب این «اعتبارات جنگی» را باید به عنوان فال بد برای آینده تلقی کرد.
یک صندوق ویژه 500 میلیارد یورویی برای سرمایه گذاری در زیرساخت های بیمار
و دستیابی به بی طرفی آب و هوا تا سال 2045 در نظر گرفته شده است. [2] برای
تصویب این وام، قانون اساسی آلمان باید اصلاح می شد. [3]
512 نماینده از جمله نمایندگان احزاب اتحاد دموکرات مسیحی ها، حزب سبزها به
نفع بسته بدهی بمنظور فراهم شدن بودجه جنگی رأی مثبت و 206 تن از احزاب
دیگر از جمله «حزب سارا واگن کنشت» علیه تصویب آن رای دادند.
ظاهرا این مبلغ نجومی در درجه اول برای شبکه حمل و نقل و انرژی، موسسات
آموزشی، بیمارستان ها، دیجیتالی شدن و گسترش و بهره برداری از مدارس و
مهدکودک ها در نظر گرفته شده است. با این حال، این واقعیت که جاده ها و پل
ها از غرب به شرق نیز باید برای عبور تجهیزات نظامی سنگین «ضد زره» نیاز به
ساخت و ساز دارند مسکوت گذاشته شده است. [4] علاوه بر این، تصمیم گرفته شد
که هزینه های نظامی دیگر با ترمز بدهی که قبلا در قانون اساسی گنجانده شده
بود، محدود نشود،[5] که «مقرر می داشت درآمد و هزینه در بودجه جمهوری فدرال
آلمان باید اصولا بدون استقراض» متعادل شود. «بنابراین، در آینده، هزینه
های نامحدود برای آماده سازی برای جنگ باز هم امکان پذیرتر خواهد بود.» این
تصمیم باعث بروز خشم ملی است، زیرا هزینه های جنگی عملا از بودجه کشور و با
پول مالیات مردم و عملا از جیب مردم پرداخته می شود. در این میان، صحبتِ
بیش از 500 میلیارد یورو است. [6] اما رسانه های دست آموز و فرمایشی چنان
با افکار عمومی بازی می کنند که اگر از مردم کوچه و بازار آلمان پرسیده
شود، معمولا پاسخ می دهند: «احتمالا لازم است، چون روس ها می خواهند به ما
حمله کنند.» این روزها بلندگو های ویژه جنگ در رسانه ها جلاء داده شده و
مستقر شده اند.
فردریش مرز صدراعظم منصوب شده از حزب دموکرات مسیحی که در طول مبارزات
انتخاباتی قول داده بود «ترمز بدهی» مندرج در قانون اساسی را همچنان و
کاملا رعایت خواهد کرد، اکنون وعده خود را زیر پا گذاشته و مدعی است: «جنگی
علیه کشور ما تدارک دیده شده است که هر روز با حمله به شبکه های داده ما
اتفاق می افتد. با تخریب خطوط تدارکات، با حملات آتش سوزی، با کشتار
قراردادی..."[7] (!؟) وزیر دفاع بوریس پیستوریوس، که به شعارهای جنگ
افروزانه اش معروف است، هشدار داد: «ما نباید وقت را از دست بدهیم... کسانی
که امروز مردد هستند، کسانی که امروز جرات انجام این کار را ندارند، ...»
[8]
سارا واگن کنشت، مسئول حزب «اتحاد واگن کنشت» حامیان تصویب این «اعتبارات
جنگی» را سرزنش کرد: «در گذشته، جمهوری فدرال آلمان یک غول سیاست اقتصادی و
بنابراین از اعتبار بین المللی برخوردار بود. امروز آلمان در راه تبدیل شدن
به یک کوتوله اقتصادی است و سیاستمداران مسئول این امر نتیجه این بی کفایتی
خود را با برون فکنی در مسائل خارجی و با تسلیح مجدد بی سابقه جبران می
کنند. [9]
سناریوی تهدید جعلی
هزینه میلیاردها یورو از جیب مردم، بعنوان بودجه جنگی با اهداف امپریالیستی
با تبلیغ و توجیه اینکه کشورهای بالتیک و لهستان مانند کل اروپای غربی در
معرض تهدید روسیه هستند. انجام می گیرد.[10] ادعا می شود که روسیه در حال
آماده شدن برای حمله به ناتو پس از «جنگ تجاوزکارانه وحشیانه علیه اوکراین
در نقض قوانین بین المللی» است. علاوه بر فردریش مرز صدر اعظم و لارس
کلینگبیل رئیس حزب سوسیال دمکرات، سیاستمدارانی مانند یوهان وادفول، رودریش
کیزوتر از حزب دمکرات مسیحی، و چهره معروف جنگ طلب ماری اگنس استراک-
زیمرمن که به لابی اسلحه معروف است از حزب دموکراتهای آزاد (تکنوکراتها) یا
«آنتون هوفریتر» از (حزب سبزها) در خط مقدم جنگ طلبی هستند.
هیچ مدرکی ارائه نمی شود که روسیه مطابق کدام مدرک و سند قرار است به دیگر
کشورهای دنیا از جمله به آلمان حمله کند. این بازی سیاسی ـ جنگی عملا
تبلیغات خالصی است که با آن چاشنی «سناریوی تهدید علیه اروپا» راه اندازی
شده است و توسط کارشناسان ایدئولوژیک در برنامه های خبری و میز گردهای
رسانه ها پشتیبانی می شود. خوش بحال صاحبان تولید کننده صنایع نظامی و دلال
های فروش اسلحه درون دولتی. صاحبان صنایع اسلحه سازی در آلمان و دیگر کشور
های غربی این روز ها به قول معروف «از خوشحالی با دمشان گردو می شکنند.»
گفته می شود قرار است تا اقدامات متعدد جنگی از جمله تبلیغات مستقیم و غیر
مستقیم رسانه ای و کوبیدن بر طبل جنگ آنقدر ادامه یابد تا روسیه کاملا توسط
اوکراین و زلنسکی تضعیف شود. برونو کال، رئیس سرویس اطلاعات فدرال، در 8
مارچ 2025 بار دیگر این دروغ تهدید را تأیید کرد: «پایان زودهنگام جنگ در
اوکراین روس ها را قادر می سازد تا از انرژی خود در جایی که واقعا می
خواهند، یعنی علیه اروپا، استفاده کنند.»[12] این نوع تحریکات پایانی
ندارد.
تصمیم بر این است تا آلمان باید توسط سیاستمداران و ارتشِ از نظر اخلاقی
غیر مسئول برای جنگ آماده شود. در سال 2023، یک «طرح عملیاتی آلمان» توسط
صدراعظم سابق شولتز از «حزب سوسیال دموکرات» و انالینا بائربوک وزیر خارجه
آلمان سابق از «حزب سبز ها» طراحی و تدوین شد.
در مقدمه این طرح جمله زیر ذکر شده است:
"تهاجم به اوکراین با نقض قوانین بین المللی انجام شده است." این ادعا در
حالی مطرح می شود که روسیه در اقدامات خود به منشور سازمان ملل متحد استناد
کرده بود که طبق ماده 51 در صورت حمله مسلحانه به یکی از اعضای سازمان ملل،
این منشور به هیچ وجه با حق ذاتی دفاع فردی یا جمعی از خود مخالف نیست تا
زمانی که شورای امنیت اقدامات لازم را برای حفظ صلح و امنیت بین المللی
انجام دهد. اقدامات انجام شده توسط یک عضو در استفاده از این حق دفاع از
خود باید فورا به شورای امنیت اطلاع داده شود.
بنابراین منشور سازمان ملل متحد حق دفاع از خود را در قالب دفاع از خود و
کمک های اضطراری در صورت حمله مسلحانه اعطا می کند و روسیه در طول تهاجم
خود در 24 فوریه 2022 پس از حمله بزرگ اوکراین علیه جمهوری های خلق دونتسک
و لوگانسک که پس از کودتای 2014 جدا شده بودند، به کمک های اضطراری (دفاع
جمعی از خود) متوسل شد. شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز بر این اساس، طبق
ماده 51 منشور، مطلع شد. [14]
با وجود اینکه ولادیمیر پوتین در سخنرانی خود دلایل اقدامات خود را در خطاب
به ملت بیان کرده بود. اما مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 2 مارچ 2022 به
شدت این تهاجم را رد کرد و با پنج رای مخالف (بلاروس، اریتره، کره شمالی،
روسیه، سوریه) تصمیم گرفت که روسیه باید به خصومت های خود پایان دهد و از
اوکراین خارج شود. [15]
می توان فرض کرد که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، جایی که ایالات متحده و
دست نشاندگان آن به طور منظم بر آن تسلط دارند، واقعیت های ورود ارتش روسیه
در نظر نگرفته شد، علاوه بر این، خود سازمان ملل متحد در اجرای منشور خود
علیه کشورهای ناتو که بارها آن را نقض کرده اند، موفق نبوده است. ولادیمیر
پوتین سپس در جلسه عمومی مجمع اقتصادی شرق در ولادی وستوک در سپتامبر 2022
موضع انتقادی در این مورد اتخاذ کرد. [16]
اهمیت تعیین کننده در درگیری اوکراین این است که استان های دونتسک و
لوگانسک در ابتدا فقط خواستار خودمختاری بودند. اما «رئیس جمهور موقت»
الکساندر تورچینف و رئیس جمهور پترو پوروشنکو، که در ماه مه 2014 با وعده
صلح انتخاب شدند، هر دو دست نشانده ایالات متحده، تانک و توپخانه را به
دونباس فرستادند، یعنی می خواستند یک درگیری داخلی را از طریق نظامی حل
کنند. در جنگ داخلی پس از آن، جمهوری های خلق توسط روسیه حمایت می شدند، در
حالی که اوکراین به دلیل جنگ نیابتی غرب جمعی علیه روسیه به طور گسترده از
طرف ناتو حمایت شد و اوکراین بنا به اعتراف مسئولین غربی عمدا «توافقات صلح
مینسک» را نقض کرد. با اعترافات رسمی و رسانه ای صدراعظم سابق آلمان خانم
مرکل مشخص شد که غرب جمعی به روسیه دروغ گفته است تا زمان برای تسلیح
اوکراین فراهم کند.
از اواسط فوریه 2022، جنگ داخلی به اوج خود رسید و تهدید به نسل کشی علیه
جمعیت روس زبان در شرق اوکراین وجود داشت، جایی که تا ابتدای سال 2021 بیش
از13 هزار تن روس کشته شده بودند،[17] حدود یک میلیون تن روس مجبور به فرار
شدند و شهرها و روستاها ویران شده بودند. بنابراین علاوه بر مشاهده تهدید
توسط روسیه، مداخله و دفاع از روس های منطقه از دیدگاه روسیه ضروری بود.
در فاصله سالهای 2014 تا 2022 ایالات متحده با پنهان شدن پشت «توافقات صلح
مینسک» و اتحادیه اروپا، ارتش اوکراین را به سلاح های پیشرفته مجهز کرده
بودند. علاوه بر این، زلنسکی تهدید به دستیابی به سلاح های هسته ای کرده
بود،[18] و ایالات متحده درخواست مشروع روسیه برای تضمین های امنیتی را رد
کرده بود. سوالی که در نهایت به این خلاصه می شود: آیا کشوری اجازه دارد با
تهدید قریب الوقوع از نظر نظامی مقابله کند، حتی اگر هنوز مورد حمله نظامی
قرار نگرفته باشد. به بیان ساده: آیا کسی مجاز است علیه جنایتکاری که در
خانه اش را می شکند، به زور متوسل شود؟
دولت کیف در حال حاضر از توپخانه و تانک علیه جمعیت غیرنظامی در جمهوری های
خلق دونتسک و لوگانسک به شیوه ای غیرانسانی استفاده می کند و هزاران تن را
می کشد عملی که نسل کشی محسوب می شود. این موضوع روشن است، در پاراگراف 6
قانون بین المللی کیفری آمده است: «هر کس به قصد نابودی یک گروه ملی،
نژادی، مذهبی یا قومی به خود، به طور کامل یا جزئی، یکی از اعضای گروه را
بکشد، به یکی از اعضای گروه آسیب جدی جسمی یا روحی وارد کند، به ویژه نوع
مشخص شده در ماده 226 قانون کیفری، گروه را در شرایط نامناسب زندگی قرار
دهد و به نابودی فیزیکی گروه یا فرد به طور کامل یا جزئی ... به حبس ابد
محکوم خواهد شد.» [19]
مسئولیت روسیه برای حفاظت (RtoP)
[مسئولیت محافظت (RtoP) مفهومی در سیاست بین الملل و حقوق بین الملل برای
حمایت از انسان ها در برابر نقض حقوق بشر است. مسئولیت حفاظت در درجه اول
بر عهده دولت است و شامل وظیفه آن برای تضمین رفاه شهروندان تحت صلاحیت خود
به موجب حاکمیت شخصی یا سرزمینی آن است. در انجام این مسئولیت، توسط جامعه
بین المللی حمایت می شود که مسئولیت فرعی برای محافظت دارد. بر اساس منشور
سازمان ملل متحد، این کشور ابزارهای غیرنظامی و نظامی را برای این منظور در
اختیار دارد که استفاده از آنها توسط شورای امنیت تصمیم گیری می شود.م]
با در نظر گرفتن این واقعیت، باید بررسی می شد که آیا روسیه می تواند در
مداخله خود به مسئولیت حفاظت [20] برای جمعیت روسی زبان در شرق اوکراین
استناد کند، که یک الزام عمومی تحت قوانین بین المللی برای جلوگیری از نقض
جدی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است. [21]
اندکی پس از تهاجم روسیه تقریبا آتش بس برقرار شد. بیانیه ای که توسط هیئت
اوکراینی در استانبول در 29 مارچ 2022 ارائه شد، حاوی این عبارت بود:
«اوکراین خود را یک کشور بی طرف اعلام می کند و قول می دهد که عدم تعهد
باقی بماند... و پایگاه های نظامی خارجی یا واحدهای سرباز را نپذیرد.» [22]
در عوض، روس ها موافقت کردند که از سرزمین های فتح شده عقب نشینی کنند.
[23]
این توافقات که می توانست منجر به توافق صلح شود، اما با توطئه «بوریس
جانسون»، نخست وزیر بریتانیا، متوقف شد زیرا بریتانیا تصور می کرد بدین
طریق روسیه در جنگ طولانی مدت تضعیف می شود. جانسون در توافق با جوزف بایدن
در 9 آپریل 2022 به کیف سفر کرد و زلنسکی را با وعده های دروغین متقاعد کرد
که اوکراین قادر است با کمک کشورهای ناتو در جنگ علیه روسیه پیروز شود.
[24] در نتیجه، زلنسکی از امضای توافقنامه صلح خودداری کرد، در نتیجه علاوه
بر ویرانی زیستگاه ها، هدر رفتن میلیاردها دلار و به جان باختن صدها هزار
سرباز از هر دو طرف منجر شد. علاوه بر سیاستمداران متخاصم، روزنامه نگاران
بی وجدان با حمایت از ایالات متحده و غرب نیز مسئول این جنایات هستند.
با وجود همه جنگ طلبی غرب گفته می شود که این جنگ حداکثر تا سال های 2029 و
2030 ادامه خواهد داشت، لابد تا شکست روسیه! همانطور که «اورسولا فون در
لاین» رئیس فعلی کمیسیون اتحادیه اروپا و «بوریس پیستوریوس» وزیر دفاع فعلی
آلمان و دیگران اعلام کرده اند. ارتش آلمان باید برای این امر آماده شود.
البته باید امیدوار بود که این سرخوشی جنگ انتحاری که یادآور سال 1914 و
آغاز جنگ اول جهانی است، در اسرع وقت جای خود را به تعقل و واقع بینی بدهد.
طرح عملیات جنگی آلمان
برخلاف تلاش های صلح دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین، بروکسل همچنان خواستار
جنگ است،[25] و آلمانی ها از قبل شکم خود را برای جشن پیروزی نهایی بر
روسیه صابون زده اند و رویا می بافند که در جشن پیروزی بخور بخور بی نظیری
خواهد بود!!!
در «سند سبز برای همکاری مدنی- نظامی در آلمان» که توسط ارتش، مقامات
وزارتخانه و سرویس های اطلاعاتی آلمان در ژانویه 2025 منتشر شد، توضیحاتی
از موقعیت ها و دستورالعمل های اقدام برای «همکاری غیرنظامی- نظامی در صورت
بروز بحران نظامی»، به عبارت دیگر: در جنگ، وجود دارد. [26]
این طرز تفکر و بیان عمیقا نگران کننده است، در حال حاضر در پیشگفتار سند
مذکور به «افزایش تهدید سیاست امنیتی از سوی روسیه» اشاره شده است، البته
پس از آن اعلام شده است که «استراتژی سیاست امنیتی آرام کردن روسیه از طریق
روابط نزدیک اقتصادی» اشتباه است.
در سند منتشر شده از جمله ذکر و تاکید شده است: «حمله یک نیروی متخاصم به
یک متحد قریب الوقوع است. شما آماده هستید که ظرف 48 ساعت به واحد سربازان
خود در منطقه استقرار 600 کیلومتری گزارش دهید.» و «برای اینکه بتوانید در
چنین شرایطی که ممکن است از آن برنگردید، «آزاد» به جنگ بروید، باید از قبل
جواب چند سوال مهم کنترل و روشن شود: آیا نظامی کشته شده دارای وصیت نامه
است؟ مسئولین نظامی جهت اطلاع رسانی از کشته شدن نظامی به کدام یک از اعضاء
فامیل باید مراجعه کنند؟ وضعیت مالی نظامی کشته شده چگونه تنظیم شده است؟
چه کسی به حساب ها و شبکه های دیجیتال شخصی نظامی کشته شده دسترسی دارد؟ چه
بر سر کودکان، سگ یا والدین نظامی کشته شده که نیاز به مراقبت دارند خواهد
آمد؟»
سرخوشی جنگ ابعادی غیرقابل تصور به خود می گیرد و جنگ نزدیک و نزدیک تر می
شود. وزیر دفاع سوسیال دموکرات می خواهد که آلمانی ها تا سال 2029 «برای
جنگ» آماده شوند، زیرا به نظر او، روسیه به اروپای غربی حمله خواهد کرد.
بنابراین هنوز «اقدامات زیادی برای حل و فصل وجود دارد، اما ترجیحا به
موقع.»
جوزف بایدن خواهان جنگ بود
بار ديگر اين سؤال مطرح مي شود که آيا اکنون ما گرفتار جنون واقعى شده ایم
يا اینکه بپرسیم آیا منافع سرمايه شدیداً به خطر افتاده است؟ آیا روسیه
واقعا می تواند قصد حمله به آلمان و اروپای غربی را داشته باشد؟ و چنین
عملی چه فایده ای می تواند داشته باشد؟ روسیه در اروپای غربی چه می تواند
بخواهد؟ نه مواد اولیه وجود دارد و نه هیچ مزیت استراتژیکی وجود دارد. اما
برعکس اتحاد غرب جمعی چه هدفی دارد؟ واضح است که برای مدتی طولانی، هدف غرب
جمعی این بود که ابتدا روسیه را به زانو در آورده و سپس آن را از نظر
اقتصادی و استراتژیک هضم کند.
جوزف بایدن که تا حدی مسئول تمام درگیری ها و جنگ های دهه های اخیر بوده
است، او 2 اکتبر 2014 در سخنرانی «مدرسه کندی هاروارد کمبریج»، ماساچوست،
به صراحت گفت: «ما به پوتین یک انتخاب ساده داده ایم: به حاکمیت اوکراین
احترام بگذارید، در غیر این صورت با عواقب فزاینده ای روبرو خواهید شد. در
نتیجه، ما توانستیم بزرگترین کشورهای توسعه یافته متحد خود را در سطح جهان
وادار کنیم که هزینه های واقعی را به روسیه تحمیل کنند. درست است که آنها
[اتحادیه اروپا] نمی خواستند این کار را انجام دهند. اما باز هم این رهبری
آمریکا بود که با کمک های خود به اوکراین اتحادیه اروپا را در بسیاری از
موارد شرمنده کرد، تا آنها را مجبور به اتحاد (با خود کند) تا با اجرای
تحریمها بتواند هزینه هایی را به روسیه متحمل کنند و و در نتیجه آن، فرار
عظیم سرمایه از روسیه آغاز شد، توقف واقعی سرمایه گذاری مستقیم خارجی انجام
شد، روبل در پایین ترین حد خود در برابر دلار ضعیف و اقتصاد روسیه در
آستانه رکودقرار گرفت. [29]
بایدن از زمان تصدی ریاست جمهوری در سال 2021، با دامن زدن به جنگ داخلی
صحنه سازی شده در شرق اوکراین، این رویکرد دروغین و غیرانسانی را پیش برد.
این موضوع متناقض و در عین حال غم انگیز است که کشورهای اتحادیه اروپا می
خواهند سیاست تجاوزکارانه و تحریم های اعمال شده توسط دولت های آمریکا را
در دوران اوباما و بایدن[30] ادامه دهند، در شرایطی که رئیس جمهور دونالد
ترامپ برای صلح و تفاهم با روسیه تلاش می کند.
روسیه باید به هر قیمتی شکست بخورد، همانطور که از جنگجویان آلمانی شنیده
می شود، که همچنان تحت تلقین های نئومحافظه کاران ایالات متحده می باشند.
ادعا می شود اگر روسیه اوکراین را تصرف کند، قصد دارد به کشورهای بالتیک،
لهستان و سپس آلمان و تمام اروپای غربی حمله کند، اما هیچ مدرکی در این
مورد وجود ندارد. اما روسیه را نمی توان شکست داد. این اصلا امکان پذیر
نیست، زیرا روسیه یک قدرت هسته ای است. این سلاح ها اسباب بازی و برای زمان
بازی کودکان تولید نشده اند، طبیعی است که اگر موجودیت روسیه در خطر باشد،
از سلاح های هسته ای استفاده خواهد کرد و این پایان تمدن کنونی خواهد بود.
روسیه خواهان تفاهم و صلح است
روسیه خواهان صلح و آرامش برای توسعه مناسبات با اروپا است، همانطور که
رئیس جمهور ولادیمیر پوتین در سخنرانی به یاد ماندنی خود در مجلس آلمان در
سال 2001 پیشنهاد تاسیس «خانه مشترک اروپایی»، را مطرح کرد. اما پیشنهاد
پوتین برای همکاری در فضای سیاسی ـ اقتصادی از ولادی وستوک تا لیسبون «توسط
ایالات متحده» خنثی شد.
پوتین در مصاحبه ای با تلویزیون آمریکایی «سی بی اس» که ویدئو آن از همان
زمان «از یوتیوب حذف شده است»، در 29 سپتامبر 2015 گفت: «ما دچار این وسواس
نیستیم که روسیه باید یک ابرقدرت باشد.» و در پایان مارچ 2024، ولادیمیر
پوتین بار دیگر گمانه زنی هایی را مبنی بر اینکه روسیه می خواهد به کشورهای
اروپایی حمله کند، رد کرد. او گفت: آنها «مردم خود را با مزخرفاتی کامل» از
«تهدید روسیه» می ترسانند. [31]
پوتین در مصاحبه خود با تاکر کارلسون، روزنامه نگار آمریکایی، در 19 فوریه
2024 نیز تاکید کرد: «ما به کسی حمله نخواهیم کرد.» و در مورد حمله به
اوکراین توضیح داد: «تحولات در اوکراین از چه زمانی آغاز شد؟ از زمان کودتا
سال 2014 و آغاز خصومت ها در دونباس، ... و آنها شروع کردند و ما از مردم،
خودمان، میهن و آینده خود محافظت می کنیم.» [32]
به این اظهارات گوش داده نمی شود زیرا با تدارکات جنگ طالبانه همسو نیست.
پس از اینکه مجلس آلمان دیوانه وار بسته بدهی «یک تریلیون یورویی» را در 18
مارچ 2025 تصویب کرد، مردم آلمان جدا از خطر حاد جنگ، اکنون از نظر اقتصادی
در عمل با خونریزی عظیمی روبرو هستند - از سوی دیگر، ایالات متحده و روسیه
احتمالا تجارت خوبی انجام خواهند داد، در حالی که اتحادیه اروپا، به ویژه
بریتانیا و آلمان، به لفاظی های جنگی ادامه خواهند داد و به طور فزاینده ای
به حاشیه رانده خواهند شد. به نظر می رسد که بیماران روانی و دلال های ارزی
و دلال های سلاح فروش حاضر در صحنه دولتی اتحادیه اروپا و تاثیر گذار بر
صاحبان سرمایه بزرگ در اروپا جمعیت این قاره را در بدبختی فرو می برند.
باید امیدوار بود که افراد دروغ گفته شده و فریب خورده به موقع به خود
بیایند.
منابع:
https://www.hintergrund.de/globales/kriege/deutschland-und-die-eu-planen-krieg-gegen-russland-teil-1/
https://www.hintergrund.de/globales/kriege/deutschland-und-die-eu-planen-krieg-gegen-russland-teil-2/
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
|
