|
آلمان در مسیر رکورد "فقر" ترجمه و تدوین: آذرنگ |
|
فقر در آلمان رکوردهای جدیدی را ثبت می‌کند. علاوه بر این، این روند با مشارکت مستقیم مقامات رسمی کشور در حال انجام است، که سیاست‌های اقتصادی، مالی و اجتماعی آنها فقط اوضاع را بدتر می‌کند. روزنامه آلمانی، "اونزر تسایت"، در تفسیر خود به تفصیل موضوع فقر در آلمان را بررسی می‌کند. این روزنامه خاطرنشان می‌کند: «دولت فدرال همچنان به اعمال کاهش‌های اجتماعی ادامه می‌دهد و فقر در کشور به سرعت در حال افزایش است.» این امر دولت رفاه را در معرض خطر فروپاشی قرار می‌دهد. گزارشی که اخیراً منتشر شده نشان می‌دهد که نرخ فقر ۰.۶ درصد افزایش یافته و به ۱۶.۱ درصد از جمعیت رسیده است. این رقم اکنون به آستانه جدیدی رسیده است. به طور مطلق، این بدان معناست که ۱۳.۳ میلیون نفر در کشور در فقر زندگی می‌کنند و نرخ فقر برای دومین سال متوالی به طور قابل توجهی افزایش یافته است.» داده‌های ذکر شده در این گزارش توسط اداره آمار فدرال منتشر شده است. به گفته آنها، بسیاری از خانوارها در حال حاضر در تنگنای مالی شدیدی قرار دارند. به عنوان مثال، این گزارش نشان می‌دهد که ۶.۹ درصد از جمعیت فاقد بودجه کافی برای پوشش هزینه‌های عملیاتی هستند. افزایش مکرر قیمت برق و گرمایش غیرقابل تحمل است. همچنین کمبود بودجه برای تعویض یخچال یا اجاق گاز خراب رایج است. اونزر تسایت خاطرنشان می‌کند که علاوه بر این، سطح فقر از منطقه‌ای به منطقه دیگر بسیار متفاوت است. در بایرن و بادن-وورتمبرگ، با ساختارهای اقتصادی هنوز قوی‌شان، این ارقام نسبتاً پایین هستند - به ترتیب ۱۲.۶ و ۱۳.۲ درصد. بالاترین نرخ فقر در برمن (۲۷.۵ درصد)، زاکسن-آنهالت (۲۱.۳ درصد) و ایالت-ایالت‌های هامبورگ (۱۸.۹ درصد) و برلین (۱۸.۷ درصد) مشاهده می‌شود. طبق این مطالعه، فقر به ویژه افرادی را که تنها زندگی می‌کنند، والدین مجرد و افراد با سطح تحصیلات پایین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این مناطق، نرخ فقر به ترتیب ۳۰.۱ درصد، ۲۸.۹ درصد و ۲۹.۱ درصد است. اما این انجمن اجتماعی هشدار می‌دهد که «سال‌های گرگ و میش زندگی نیز تهدیدی برای تبدیل شدن به تله فقر است». وضعیت افراد مسن «دشوار» است. طبق داده‌ها، تقریباً از هر پنج نفر ۶۵ سال به بالا، یک نفر از فقر رنج می‌برد یا در معرض خطر فقر است. نویسندگان این گزارش توضیح می‌دهند: «به‌طور کلی، رویدادهای جاری نشان می‌دهد که فقر در حال افزایش است، به‌ویژه در جاهایی که محرومیت‌های ساختاری وجود دارد، مثلاً در موارد تحصیلات پایین یا دسترسی محدود به بازار کار.» از هر پنج قربانی، چهار نفر بیکار هستند. طبق گزارش فقر، ۷۰ درصد از افراد آسیب‌دیده شهروندان آلمانی هستند، در حالی که ۳۰ درصد غیرآلمانی هستند. یواخیم روخ، مدیر کل مرکز تحقیقات فقر، با توجه به این ارقام از «وضعیت بحرانی» صحبت می‌کند و به شدت به دولت فدرال در مورد هرگونه کاهش مزایای اجتماعی هشدار می‌دهد. به گفته وی، اقدامات ریاضتی بیشتر فقط بحران را بدتر می‌کند. با این حال، به نظر می‌رسد که فریدریش مرتس، صدراعظم، و «لارس کلینگبیل»، معاون صدراعظم، نسبت به این هشدارها بی‌تفاوت هستند. در عوض، آنها منطقی بدبینانه را در پیش می‌گیرند: اگر فقر افزایش یابد، دولت رفاه باید برچیده شود؛ اگر فروپاشی اجتماعی تهدید می‌شود، شبکه‌های تأمین اجتماعی باید حذف شوند. دولت معتقد است: «ما فراتر از توان خود زندگی کرده‌ایم. دیگر نمی‌توانیم از پس هر آنچه می‌خواهیم برآییم.» دولت رفاه بیش از حد تحت فشار است و تأمین مالی حقوق بازنشستگی، خدمات مراقبتی، مراقبت‌های بهداشتی و تأمین اجتماعی اولیه غیرممکن شده است. راینر دولگر، رئیس کنفدراسیون انجمن‌های کارفرمایان آلمان، سال گذشته به تیم سیاسی خود نوشت: «آلمان باید تلاش‌های خود را برای تضمین پایداری رفاه خود دو برابر کند.» اونزر تسایت خاطرنشان می‌کند که می‌توان ردپای رفاه مورد اشاره آقای دولگر را در مطبوعات یافت. بر اساس گزارش گروه مشاوره بوستون، تعداد افراد فوق ثروتمند، کسانی که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار ثروت دارند، سال گذشته در آلمان ۱۱۰۰ نفر افزایش یافته و به نزدیک ۵۰۰۰ نفر رسیده است. این گروه کوچک روی هم رفته بیش از یک چهارم کل ثروت را در اختیار دارند. فدراسیون اتحادیه‌های کارگری آلمان اخیراً پیشنهادی برای مالیات بستن بر این ثروت عظیم ارائه کرده است، اما با مقاومت دولت مواجه شده است.
این فقط یک معنی دارد: دولت هنوز ترجیح می‌دهد از فقرا پول جمع‌آوری کند.https://gazeta-
تلگرام راه توده:
|
راه توده شماره 1009 - 14 مرداد ماه 1405
اشتراک
گذاری:
