راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

وحدت

اجتناب ناپذیر

حزب توده ایران

 

بارها از ما درباره وحدت در درون حزب توده ایران با تاکید بر ضرورت آن سئوال شده و بارها نیز ما گفته و نوشته ایم که این وحدت اجتناب ناپذیر است، علیرغم آن که از بیراهه پرسنگلاخ حسادت، رقابت، اتهام، کم آگاهی و ... بگذرد که شاهد عبور آن هستیم. نظر قاطع ما در باره شرایط این وحدت، که در عمل نیز آن را بی وقفه پی میگیریم همان نظری است که زنده یاد کیانوری دبیراول حزب توده ایران با همه تجربه تلخی که از مهاجرت پس از کودتای 28 مرداد داشت در مقاله تحلیلی "سخنی با همه توده ایها" در سالهای پایانی عمر خود نوشت و در راه توده چاپ - شماره 24 سال 1376- منتشر شد. او یگانه راه وحدت درونی حزب توده ایران را اینگونه نوشت:

«به محض آنكه نخستین امكانات برای مشاركت همه اعضای حزب در تغییر مشی آن فراهم شود، سیاست های جدا از توده ها به سرعت جایگاه خود را از دست خواهند داد. در این مورد هیچ تردیدی نباید داشت. تجربه انقلاب بهمن این واقعیت را با تمام روشنی در مقابل چشمان ما قرار داد. به همین دلیل وظیفه همه اعضاء و هواداران حزب است كه دور هم گرد بیایند و آن سیاستی را كه می‌تواند به نیازهای جامعه و خواست های انقلابی آن پاسخگو باشد تدوین كنند تا بتوان بر دشواری های موجود غلبه كرد.

حزب ما، حزب طبقه كارگر ایران، حزب توده های محروم و زحمتكش جامعه ما است و سیاست های جدا از توده، تنها در شرایطی بر حزب ما حاكم شده است، كه ارتباط میان این توده و حزب دچار اخلال گردیده است. اكثریت و اقلیت نه بر مبنای واقعی و با اتكاِء به خواست هزاران توده ای كه در داخل و خارج از كشور زندگی و فعالیت می‌كنند، بلكه بر مبانی فرضی برقرار شده است. به محض اینكه نخستین امكانات برای مشاركت همه اعضای حزب در تغییر مشی آن فراهم شود، این گونه سیاست ها به سرعت جایگاه خود را از دست خواهند داد. در این مورد هیچ تردیدی نباید داشت. تجربه انقلاب بهمن این واقعیت را با تمام روشنی در مقابل چشمان ما قرار داد. به همین دلیل وظیفه همه اعضاء و هواداران حزب است كه دور هم گرد بیایند و آن سیاستی را كه می‌تواند به نیازهای جامعه و خواست های انقلابی آن پاسخگو باشد، تدوین كنند. تنها با تدوین این سیاست، قرار دادن آن در معرض قضاوت همه توده ای ها، نشان دادن برندگی آن در عمل و منافعش برای توده های محروم جامعه است كه می‌توان بر دشواری های موجود غلبه كرد. با دستان خالی همیشه بازنده خواهیم بود.

رفقا و مبارزان توده ای!

همه با هم در جنبش واقعا موجود و برای پاسداری از جزء جزء قدرتی كه هنوز برای توده های محروم باقی مانده است و برای گسترش و تفوق نهایی آن بر سرنوشت كشور، تمام نیروی خود را بسیج كنیم. توان جنبش دمكراتیك را دست كم نگیریم. به هیاهوی راستگرایان و وازدگان سیاسی خارج از كشور كه در زیر علم "اقتصاد آزاد" سینه می زنند اعتناء نكنیم. زحمتكشان ایران طی سال های اخیر "مواهب" اقتصاد آزاد را با پوست و گوشت خود و گرسنگی فرزاندنشان درك كرده اند. وقتی روزنامه رسالت، هم برای پنهان كردن ماهیت خود، از نحوه اجرای سیاست تعدیل اقتصادی انتقاد می‌‌كند، می‌توان فهمید كه جنبش مردم و گرایش به چپ و مخالفت با اقتصاد آزاد سرمایه‌داری در جامعه ما، چه وسعتی گرفته است. زمان بیش از هر زمان دیگر برای دستیابی به یك اتحاد دمكراتیك مساعد است. توده های مردم را به موافق و مخالف رژیم تقسیم نكنیم. در اندیشه راستگرایانه توافق با بورژوازی راستگرا برای طرد رژیم نیاندیشیم، بدنبال پایه ریزی وسیع ترین اتحاد از نیروهای دمكراتیك و طرفداران عدالت اجتماعی، برای پس زدن حاكمیت سرمایه‌داری بزرگ بر كشور باشیم. برای پیشبرد جنبش در جهت خواست های توده های محروم مبارزه كنیم!

 

 

 تلگرام راه توده :

https://telegram.me/rahetudeh

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                       شماره 623  راه توده -  18 آبان ماه  1396

 

                                اشتراک گذاری:

بازگشت