راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

بخش پنجم

جنگ یا مذاکره

کدامیک سرنوشت

اوکراین را

معلوم می کند؟

"اومانیته-دیمیتری مینین"
ترجمه و تدوین- آذرنگ

 

جنگ اوکراین بسته به اینکه کدام یک از طرفین غالب شوند، بدون اغراق، توازن کلی قدرت در کل جهان مشخص خواهد شد .

 

فعلا یکی طرفین جنگ خواهان مذاکره است و دیگری در خواست کمک نظامی بیشتر و گسترش جنگ.

مکرون رئیس جمهور فرانسه خواهان گسترش جنگ است اما واقعیت چنان پیش می رود که نتیجه جنگ در اوکراین از پیش تعیین شده است. رژیم کی یف، علیرغم کمک های نظامی- مالی که قبلاً به آن ارائه شده، حتی اگر به میزان قابل توجهی افزایش یابد هم فقط می تواند کشتار جمعیت خود را طولانی کند.

تحلیلگران آمریکایی مدت ها پیش الگویی را شناسایی کرده اند که در آن یک قدرت منطقه ای همیشه یک قدرت بزرگ "روسیه" را می تواند شکست بدهد، اگر قدرت دوم "روسیه " مستقیماً در مرزهای خود با فاصله قابل توجهی جنگی را با اولی "اوکراین" آغاز کند. از آنجایی که چنین جنگی برای یک قدرت منطقه‌ای اهمیت وجودی دارد، ناگزیر تمام پتانسیل‌های خود را برای آن بسیج می‌کند، در حالی که برای یک قدرت بزرگ تنها یکی از مشکلات آن دور بودن از جبهه جنگ است و نمی‌تواند بودجه کافی برای حل آنرا تامین کند .

کارشناسان آمریکایی اکنون باید دستاوردهای خود را به یاد آورند، به خصوص که قدرت نظامی روسیه بسیار فراتر از یک قدرت ساده منطقه ایست. روسیه، برخلاف انتظارات، نه تنها پتانسیل نظامی خود را از دست نمی دهد، بلکه برعکس، به طور مداوم آن را بهبود می بخشد و حریف فناوری هایی است که توسط غرب در اختیار نیروهای مسلح اوکراین قرار می گیرد.

 

برای بسیاری از استراتژیست های غربی، چشم انداز افزایش 3 تا 4 برابری مجموع قدرت آتش نیروهای غیرهسته ای یا متعارف روسیه، در زمان جنگ فراهم است.

از این رو این وحشت وجود دارد که در سال‌های 2026-2027 ارتش روسیه و کل اروپا روبروی هم قرار گیرند. البته تصور اینکه یک سیاستمدار غربی به طور جدی به چنین رویاروئی اعتقاد داشته باشد دشوار است.

در حال حاضراین موضوع  غرب را ترسانده که روسیه به تنهائی و به سادگی قادر خواهد بود روابط خود را با اروپا به گونه ای متفاوت برقرار کند و شرایط همکاری خود را به آن دیکته کند.

عامل دیگری که "واقع گرایان" را مجبور می کند بدنبال راه هایی برای دستیابی به صلح در اوکراین باشند، افزایش مورد انتظار تناقضات داخلی در خود اوکراین است.

رئیس جمهوری که از انتخابات ریاست جمهوری وحشت دارد و بی وقفه مشکلات اضافی برای کشور ایجاد می کند.

او بیم دارد که "زالوژنی فرمانده برکنار شده ارتش اوکراین با حمایت برخی حامیان آمریکایی، به قدرت برسد."

در کنفرانس امنیتی مونیخ، رئیس دیپلماسی اروپا، "بورل"، گفت که در شرایط کنونی، «اوکراین فقط سه ماه فرصت دارد». احتمالاً بی جهت نیست که تحویل تسلیحات قابل توجه از غرب به اوکراین "منجمد " شده است.

برای جلوگیری از وقوع چنین وضعیتی، "واقع گرایان" پیشنهاد می کنند که جنگ در اوکراین در اسرع وقت پایان یابد، تا بتوان بخش قابل توجهی از اوکراین را برای ناتو حفظ کرد. البته به قیمت امتیازات ارضی به روسیه. آنها به کی‌یف اطمینان می‌دهند که از دست دادن سرزمین‌ها فعلا اهمیت ندارد زیرا به مرور زمان می توان با کمک غرب آنها را بازگرداند.

نه تنها در ایالات متحده، بلکه در اروپا نیز هنوز نیروهای با نفوذ، از جمله در میان ارتش، وجود دارند که معتقدند شکست اوکراین "مثل مرگ برای غرب است". از این رو نشست مشترک فوری همه رهبران اروپایی در 26 فوریه در پاریس برگزار شد که طی آن امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه به طرز هیجان انگیزی اعلام کرد: "ما هر کاری لازم است انجام خواهیم داد تا روسیه نتواند در این مناقشه پیروز شود". البته او امکان اعزام نیروها به اوکراین  را رد نکرد. اندک زمانی بعد  خود ماکرون اعتراف کرد که هیچ اتفاق نظری در مورد اعزام نیروهای اروپائی در میان شرکت کنندگان حاصل نشد. تنها، جمهوری های کوچک لتونی، لیتوانی و استونی، علناً به او پیوستند.

یکی از خوانندگان نشریه "فیگارو" نوشت: مکرون "دیوانه" ایست که به نظرات خود چسبیده است.

 

صدراعظم آلمان، شولز، پس از افشای نوار صوتی افسران ارتش آلمان در مورد تدارکاتی نظامی علیه روسیه در کریمه، بی‌میلی خود را برای ارسال افراد نظامی به اوکراین و همچنین موشک‌های دوربرد "تاورس" ابراز کرد.

آمریکا و بریتانیا که احتمالاً خودشان مکرون را به این راه کشاندند حالا در برابر اظهارات ماکرون سکوت کرده اند. بدیهی است که آنها با چنین اظهاراتی که از طرف شخص دیگری گفته می شود راحت تر هستند تا خودشان مطرح کنند.

 برای واشنگتن و لندن، موانع جدی قانونی برای اعزام نیروی نظامی به اوکراین ممکن نیست. بی جهت نیست که در همین روزها نیویورک تایمز اطلاعاتی را منتشر کرد که ظاهراً عمداً "درز" کرده بود مبنی بر اینکه از زمان کودتای 2014 در اوکراین، 12 پایگاه سازمان سیا در امتداد مرز اوکراین با روسیه ایجاد شده و متخصصان رهگیری فنی و خرابکاری و عملیات خرابکارانه در آنها مشغول هستند. انگلیسی ها نیز به شکلی پنهان سرگرم طرحی دیرینه برای ایجاد دو پایگاه دریایی در منطقه "اودسا " و "اوچاکوف" هستند. اقدامات اخیر علیه ناوگان دریای سیاه روسیه از طریق این پایگاهها هدایت شد.

با طولانی شدن جنگ، روس ها به تدریج برتری به دست خواهند آورد و هر اهرمی را که ممکن است کیف در مذاکرات صلح داشته باشد از دست می رود.

." Поля битвы 2024: Европа и Украина в преддверии мира или большой войны? / Политика (stoletie.ru)

لینکهای شماره های گذشته:

1 https://www.rahetudeh.com/rahetude/2023/febrye/917/azarang.html

 

2 https://www.rahetudeh.com/rahetude/2023/febrye/918/azarag.html

 

3 https://www.rahetudeh.com/rahetude/2023/febrye/919/azarang.html

 

4 - https://www.rahetudeh.com/rahetude/2023/febrye/920/azarang.html

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 922  - 23 اسفند 1402                                اشتراک گذاری:

بازگشت