در ایران!

درک برخی مسائل نه آسان است و نه ساده. بویژه زمانی که تنها برای بحث و حرف باشد و نه برای عمل سیاسی.

درمورد نخست بهتر است یک فعال سیاسی وارد بحث های بی سرانجام نشود زیرا بی فایده است و تبدیل می شود به همان بحث های روشنفکرانه که بوده و هست و خواهد بود و بندرت هم به نتیجه ای عملی می رسد. بی فایده است زیرا پشت آن تجربه و ضرورت کار روزانه و عملی قرار ندارد.

اما در مورد دوم، یعنی عمل سیاسی و نه بحث های بی نتیجه سیاسی باید تکلیف این نکات روشن شود:

1 - می خواهید فعالیت سیاسی کنید؟

2 - در کدام کشور و درمیان کدام مردم؟

3 -  سابقه سیاسی شما چیست؟

4 - درک سیاسی و کشش مردم برای کار سیاسی چیست؟

5 -  دانش و تجربه اجتماعی شما چقدر است؟

6 - به چه نوع فعالیت سیاسی اعتقاد دارید؟

7 - در میان کدام طبقات و اقشار می خواهید فعالیت سیاسی کنید؟

تفاوت نگاه توده ای به فعالیت سیاسی با نگاه دیگران از همین 7 خوان می گذرد. یعنی ابتدا شناخت مردم ایران، آگاهی از گرایش ها و باورهای مذهبی بخشی از جامعه، داشتن تجربه این شناخت و فعالیت که از مسیرهای پرپیچ و خم گذشته و تجربه اشتباهات را برای بهتر دیدن و بهتر حرکت کردن سرمایه فعالیت لحظه به لحظه خود کرده است.

 وقتی نگاه شما متوجه طبقات و اقشاری است که ما نام آن را توده مردم می گذاریم و اعتقاد دارید که تحولات در ایران با همین توده مردم می تواند تحقق یابد، پس زبان شما باید زبان همین توده مردم باشد و در تمام عرصه های سیاسی گام به گام با آنها پیش بروید. هر نوع الگوبرداری از کشورهای دیگر و جنبش ها و انقلاب های دیگر و دگم اندیشی تئوریک در عمل یعنی جدائی از مردمی که با آنها می خواهید در راه تحولات گام بردارید. یعنی در عمل باید کف خیابان گام برداشت و نه در آسمان پرواز کرد. باید تفاوت های نسل امروز ایران با نسل انقلاب 57 را شناخت و پذیرفت.

این آن حرف اساسی ما با کسانی است که در آسمان پرواز می کنند و نه در کف خیابان های ایران قدم می زنند.

 این تجربه ایست که از جنبش جنگل و اشتباهاتی که منجر به شکست جنبش انقلابی گیلان شد، از دل فعالیت نخستین هسته های کمونیستی در انقلاب مشروطه و سپس فعالیت پر فراز و نشیب حزب کمونیست ایران و از 28 مرداد تا انقلاب 57 و از انقلاب 57 تا اکنون که در آن هستیم باقی مانده است. تاریخ جنبش کمونیستی ایران مملو از شکست ها، پیروزی ها و اشتباهات و درس آموزی هاست و همه این تجربه و درس آموزی در بنیانگذاری حزب توده ایران به خدمت گرفته شد. نمی گوئیم که علیرغم همه این تجربه، باز هم درمقاطعی حزب ما دچار اشتباهاتی در همین عرصه نشد. شد.

حزب ما با همین تجربه پر فراز و نشیب به استقبال انقلاب 57 رفت و سیاست خود را برای فعالیت قانونی و علنی در ایران تدوین و تنظیم کرد. سیاستی که هنوز و همچنان و با اصلاحات ضروری و درس گیری از اشتباهات، پاسخگوی فعالیت واقعی سیاسی حزب ما در داخل کشور است. حزب ما با بهره گیری از تجربه گذشته، تا آنجا که توانست سعی کرد اجازه ندهد نیروهای ارتجاعی مذهبی پرچم انقلاب را تبدیل کنند به پرچم مذهبی در برابر غیر مذهبی. این که این سیاست به موفقیت نیانجامید دلیل غلط بودن آن نیست.

حزب ما بسیار کوشید پس از انقلاب 57 اجازه ندهد مرزهای اقتصاد و سیاست با مذهب مخلوط شود. چنان که حاصل آن را امروز درجامعه شاهدیم و اینها دستآوردهای بزرگی است که توده ایها باید با چنگ و دندان از آن دفاع کنند.

حال در این مسیر اگر در باورهای دینی و مذهبی مردم تحولاتی بوجود می آمده، چه بهتر و ما از آن نه تنها استقبال می کنیم بلکه به این تحول درعمل کمک هم می کنیم.

محور اصلی فعالیت حزب ما همان برنامه حزب برای تحولات عمیق اجتماعی در ایران است.

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده