"الناز گرجی"

فشار های اقتصادی و سیاسی ایالات متحده آمریکا به جمهوری خلق چین و روسیه، پروسه اتحاد دو کشور را سرعت بخشید.

در این رابطه، احزاب جمهوری خواه و دمکرات امریکا با لفاظی در باره هنگ کنگ از یکدیگر سبقت می گیرند بویژه از زمانی که ترامپ به کاخ سفید بازگشته و سیاست جنگ و تجاوز و زیر پا گذاشتن تمام قوانین بین المللی برای احترام به استقلال کشورها را زیر پا گذاشته است.

سخت‌ گیری های همه جانبه ایالات متحده آمریکا نسبت به چین، واکنش‌ های سخت این کشور را در پی داشته است.

جالب توجه است که تنظیم کنندگان تحریم های چین، همان سناتورهایی هستند که از دخالت مستقیم امریکا در جنگ اوکراین حمایت می کنند و تجاوزهای اسرائیل در خاورمیانه را نیز تائید می کنند.

در صورتی که سیاست‌ های سخت گیرانه ایالات متحده آمریکا ادامه پیدا کند، مجموعه‌ ای از شرایط را  به وجود می‌ آورد که هر گونه امیدواری، برای بهتر شدن روابط واشنگتن، پکن و روسیه را زیر سئوال خواهد برد و هر نوع مناسبات عادی با ایران را نیز دشوارتر از گذشته می کند.

 نخبگان و سناتور های ایالات متحده، همانقدر چین هراسی را دنبال می‌ کنند که روس هراسی و حتی ایران هراسی را. بعنوان مثال از مارک روبیو که اکنون وزیر خارجه ترامپ شده، می‌توان نام برد که از اتحادیه اروپا می‌ خواهد تا این اتحادیه، قید هر نوع خرید گاز از روسیه را فراموش کنند و گاز مایع امریکا را جانشین آن کنند که سه برابر گران تر از گاز روسیه است. و درعین حال همچنان خواهان تحریم های بیشتر شرکت های نفت و گاز روسیه هستند. روبیو، همچنان منکر پیوستن هنگ کنگ به چین است و این علاوه بر سیاست تحریک تایوان علیه چین است.

سیاست‌ های خارجی ایالات متحده با همه پیچ و تاب ها و لفاظی های ترامپ که در باره آن می‌ شود از هر طرف نمایان است. همه، اعم از دوستان و دشمنان، حتی اتحادیه اروپا، از لیسبون تا ولادی وستوک و شانگهای باید از دستورالعمل های سیاست‌ خارجی این کشور پیروی کنند و حق هم ندارند از منافع ملی خود صحبتی به میان آورند. از جمله درباره ایران که ترامپ تصور کرده بود ایران ونزوئلاست و براحتی می  تواند نفت آن را تصاحب کند. ترامپ به گونه ای عمل می کند که گوئی ایالات متحده آمریکا کشوری است با همه کشور های جهان همسایه است!

این واقعیت که قانون حقوق بشر و دمکراسی نوع آمریکایی برای هنگ کنگ و تایوان که مورد تصویب اعضای کمیته خارجی مجلس سنا، اعم از جمهوری خواهان و دمکرات ها قرار دارد، صراحتاً دخالت در امور جمهوری خلق چین است. اما واقعیت این است که وزارت خزانه داری آمریکا تلاش دارد تا به زیر ساخت های مالی هنگ کنگ به عنوان یک مرکز مالی عظیم، آسیب های جدی وارد کند، ضمن این که، تنظیم کنندگان مالی ایالات متحده با خرید بورس لندن توسط بورس های مالی هنگ کنگ مخالفند.

با این حال، آنطور که مشخص می باشد، ایالت متحده آمریکا نه تنها در صدد است تا موسسات مالی چین، بلکه زیر ساخت های اقتصادی این کشور را نیز دچار اختلال کند و از دسترسی به منابع انرژی محروم گرداند. محدودیت برای شرکت های نفتکش که نفت ایران را به چین حمل می‌کنند از این نمونه‌ ها هستند. در عین حال تحریم های ثانویه، اقداماتی است علیه دیگر کشورهایی که با ایران کار میکنند و خواه ناخواه شرکت های چینی را مورد تهدید قرار خواهند داد.

بر اساس گزارش رسانه‌ های خبری آمریکا، پی آمد سیاست‌ های ژئوپلیتیکی ایالات متحده وخیم تر از آن خواهد شد که تا به حال اعمال شده است. تحلیلگراقتصادی CNBC می نویسد، افزایش فشار دونالد تراپ، بر پکن و تحریم های مداوم علیه روسیه، کمک کرده است تا این دو کشور از دهه 1950 بیشتر به هم نزدیک شوند.

طبق نوشته روزنامه نیوزویک، جنگ‌ های تجاری دونالد ترامپ، فرصت مناسبی در آینده برای جمهوری خلق چین و روسیه خواهد بود تا ایالات متحده را به چالش بکشند. انتظار می‌ رود با ادامه تلاش‌ های واشنگتن، جهت تداوم تحریم ها و با وجود فراز و نشیب سیاست‌ های داخلی این کشور، اتحاد چین و روسیه شتاب بیشتری به خود بگیرد. بویژه که به این محور ایران و کره شمالی نیز اضافه شده اند.

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده