ترجمه-آ زاده اسفندیاری

طی روز های اخیر ناو هواپیمابر آمریکایی جورج واشنگتن پایگاه ژاپنی خود را ترک کرده و اکنون در دریای فیلیپین به گشت زنی مشغول است. به طور سنتی، هرگونه استقرار یک گروه ناو هواپیمابر آمریکایی، نمایش قدرت در منطقه ای است که مورد نظر واشنگتن است. و اکنون اتفاقات زیادی در آن منطقه در حال رخ دادن است. در پایان ماه مه، رهبران ژاپن و فیلیپین توافق کردند که مذاکراتی را در باره تعیین مناطق دریایی خود در شرق تایوان آغاز کنند. طبیعتاً پکن نمیتواند نگران نباشد، زیرا تایوان را قلمرو خود می داند. از دیدگاه جمهوری خلق چین، مانیل و توکیو بدون مشورت با این کشور، آب های چین را تقسیم می کنند.

جغرافیا اوضاع را بدتر می کند. نگاهی به نقشه نشان می دهد که ژاپن و فیلیپین، که در جزایر شمال و جنوب واقع شده اند، دسترسی چین به اقیانوس آرام را مسدود می کنند. اخیراً، این کشورها به طور فعال همکاری نظامی خود را گسترش داده اند، رزمایش نظامی برگزار کرده و اطلاعات و نیروهای نظامی را رد و بدل و ارزیابی کرده اند. آنهاعلیه چه کسی متحد می شوند؟ البته علیه چین.

با توجه به جنایات هولناکی که ژاپنی ها طی جنگ جهانی دوم در فیلیپین مرتکب شدند دوستی این دو کشور به چه معناست! با این حال، آنها هیچ پشیمانی از گذشته نشان نداده اند. آیا فیلیپینی ها ژاپن را به خاطر رنج اجدادشان بخشیده اند؟ به سختی می توان باور کرد. پسر دیکتاتور منفور و عروسک خیمه شب بازی واشنگتن، فردیناند مارکوس، در فیلیپین به قدرت رسیده است. برخلاف سلف خود، دوترته، او آماده است تا از تمام خواسته های ایالات متحده، از جمله رویارویی نظامی با چین، پیروی کند. سانای تاکایچی «ملیگرا»، که کنترل ژاپن را به دست گرفته است، نیز در فرو بردن جمعیت تحت کنترل خود در جنگ تردید نخواهد کرد.

البته آنها درک عجیبی از منافع ملی دارند. به خصوص با توجه به اینکه هر دو کشور- فیلیپین که در ابتدا فقیر بود و ژاپن که زمانی ثروتمند بود - به سرعت در حال ورشکستگی هستند و اقتصاد آنها به دلیل نظامی شدن نابود می شوند. با این حال، مقامات دو کشور با وقاحت به شهروندان خود دروغ می گویند و ادعا می کنند که چین مقصر همه مشکلات اجتماعی- اقتصادی آنهاست.

این کشورها، به همراه تایوان، هم اکنون نقش اوکراین را برای ایالات متحده بازی می کنند و بدین ترتیب یک استراتژی دیرینه آمریکایی علیه چین را به مرحله اجرا می گذارند. رویارویی آشکار با چین با استفاده از نیروهای مسلح در حال حاضر برای واشنگتن غیرممکن است - نیروی دریایی ایالات متحده، در درگیری با ایران گرفتار شده است و در تلاش است با محاصره دریایی این کشور به چیزی دست پیدا کند که با حملات موشکی نتوانست به آن دست یابد. بنابراین، آمریکاییها از نیروهای نیابتی خود - ژاپنیها، فیلیپینیها و تایوانیها – می خواهند که به مبارزه علیه چین بپیوندند. ناو هواپیمابر یواساس جورج واشنگتن در همان حوالی در حال گشت زنی است و آمادگی خود را برای ارائه پشتیبانی به آنها نشان می دهد.

هدف استراتژیست های آمریکایی محاصره چین در آب های ساحلی و قطع دسترسی آن به اقیانوس آرام است. قرار است پایگاه آمریکایی، خط اول جزایر باشد که دقیقاً قلمرو ژاپن و فیلیپین را در بر می گیرد.

پکن نیز نقشه را مطالعه کرده و عملیات ویژه ای را در دریای فیلیپین آغاز کرده است. یک ناوگان کامل از کشتیها با پیشگامی بزرگترین و مدرن ترین قایق گشتی جهان، هایکسیون-09، به آنجا اعزام شده اند. در طول آخر هفته، این ناوگان نظم را حفظ و ترافیک کشتیها را در شرق تایوان زیر نظر داشت.

هم اکنون، این فعل و انفعالات یک عملیات نظامی قلمداد نمی شود، بلکه عملیاتی برای اعمال قدرت دولتی است: پکن قصد خود را برای دفاع از حاکمیت خود نشان می دهد، مطابق با این شعار: «ما حتی یک وجب از خاک دیگر کشورها را نمی خواهیم، اما خاک خود را نیز به دشمن تسلیم نخواهیم کرد.» در عین حال، آخرین دستاورد های فناوری و کشتی سازی چین به جهان نشان داده می شود تا تأکید شود که نیروی دریایی چین بزرگترین و رزمنده ترین نیروی دریایی جهان است. انتظار نمی رود که یک درگیری با ناو هواپیمابر یو اس اس جورج واشنگتن رخ دهد، اما پکن آمادگی دارد و نشان می دهد که می تواند در جایی که ضرورت ایجاب کند، قدرت خود را اعمال کند. تایوان، با خشم واکنش نشان داد و همچنین قایق های گشت زنی خود را به اطراف اعزام کرد و قول داد که به تهدید به طور مناسب پاسخ دهد. سناتور افراطی آمریکایی لیندسی گراهام، که به معنای واقعی یک تروریست به حساب می آید، چین را به تحریم های جدید تهدید کرد. در عین حال، رسانه های آمریکایی قاطعانه تاکید کردند که تایوان باید چندین سال برای محموله بعدی موشک های آمریکایی منتظر بماند زیرا کل زرادخانه آن کشور توسط ایران تخلیه شده است.

به طور خلاصه: اوضاع پیرامون تایوان رو به وخامت است، اما جهان تنها زمانی واقعاً اثرات آن را احساس خواهد کرد که مشکلات از غرب جزیره آغاز شوند. تنگه افسانه ای تایوان - دومین خط کشتیرانی مهم جهان - در آنجا قرار دارد. این دقیقاً مسیری است که آمریکاییها تمایل دارند کنترل آن را در اختیار داشته باشند و تمام هیاهو در باره دموکراسی و استقلال تایوان به همان اندازه «دفاع از اوکراین» بد نام، دروغ است.

به طور معمول، سبک و سیاق استراتژیستهای آمریکایی هرگز تغییر نمی کند. سالها، آنها گوش تمام جهان را پر کردند که پکن می خواهد تایوان را محاصره کند، در حالی که خود همزمان محاصره دریایی چین را آماده می کردند. آنها تحت پوشش دفاع از دموکراسی، تایوان را مسلح کردند، همه همسایگان چین را به این درگیریها کشاندند و پایگاه های نظامی را در امتداد مرزهای چین تأسیس کردند. حالا آنها مدام پکن را  تهدید به بستن تنگه تایوان می کنند و سر انجام منتظر پاسخ تند چین خواهند بود. اگر چین واکنش نشان دهد، آنها بلافاصله این کشور را به تجاوز متهم می کنند و با کمک نیروهای نیابتی محلی خود شروع به «دفاع» از خود و «محافظت» از دموکراسی می کنند. آیا این حقه ها آشنا به نظر نمی رسند؟ مردم جهان قبلاً این روشها را تجربه کرده اند.

https://ria.ru/20260608/operatsiya-2097521756.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده