کابوس امریکاست

    پس از یک دوره طولانی که به دو دهه ختم می شود و دو تجاوز نظامی امریکا و اسرائیل به ایران، سرانجام جمهوری اسلامی تصمیم گرفت مناسبات خود با چین را تا مرز اتحاد اقتصادی و نظامی پیش ببرد. با همین هدف محمدباقر قالیباف رئیس مجلس که اکنون سکاندار سیاست خارجی شده، مامور ویژه مناسبات دو کشور چین و ایران شد.

در دولت روحانی «شی جین پینگ» رئیس جمهور چین در سفر به تهران پیشنهاد بررسی ایده انعقاد قراردادی را داده بود، به ارزش 400 میلیارد دلار و شرکت در توسعه عرصه های حیاتی اقتصاد ایران. این پیشنهاد تقریبا صد پروژه مشترک چین و ایران را شامل میشد. این پیشنهاد در چارچوب مگاپروژه «یک کمربند – یک راه» چین به ایران ارائه شد که مسیرهای آن از سراسر اورآسیا عبور می کرد. ایجاد فرودگاه ها، خطوط اصلی راه آهن‌های سریع، بنادر دریایی، پل ها، جاده ها و دیگر تاسیسات زیر بنائی قرار بود ساخته شود و شبکه اینترنتی «نسل پنجم» پدید آید که شرکت «هواوی» که از آمریکا خارج شده آنرا قرار بود بسازد. )نسل پنجم، جدیدترین نسل سیستم‌های ارتباطاتمخابراتی است که هدف آن افزایش سرعت داده ها است. مترجم.(

در آن پیشنهاد بند جداگانه ای هم برای ایجاد جدیدترین انواع سلاح ها و کمک به ایران برای ایجاد موشک های بالستیک در نظر گرفته شده بود. متقابلا ایران تحویل نفت و گاز به چین را، که استخراج آن بخاطر تحریم های آمریکا کاهش یافته بود، متعهد می شد.

 پیشنهاد چین برای بخش انرژی ایران که بشدت نیازمند سرمایه گذاری‌ برای بازسازی صنایع نفتی در حال فرسودگی بود اهمیت کلیدی داشت. بیش از صد وپنجاه میلیارد دلار برای مدرنیزه کردن چاه‌ها، پالایشگاه‌های نفت و دیگر زیرساخت ها لازم بود و هست. براساس این توافق چین مناطق آزاد تجاری در «ماکو»،«آبادان» و جزیره «قشم» را توسعه میداد. این پیمان علاوه بر جنبه های اقتصادی، دارای مسائل امنیتی و فعالیت های مشترک نظامی نیز بود. توافق نامه ها تبادل داده ها در زمینه های اطلاعات جاسوسی و امنیت، نگرانی بزرگی را در آمریکا بوجود آورد.

آن پیشنهاد را دولت روحانی اجازه نداد از طرح و پیشنهاد فراتر رود زیرا امید آن دولت به غرب بود.

قالیباف با پیش زمینه راهی چین می شود. درحالیکه قدرت نظامی چین در منطقه خلیج فارس آشکار است. چین سنگرهای خود را در سراسر اقیانوس ها مستقر می کند. درحال حاضر زنجیره ای از بنادر و نقاط سوخت گیری و تامین ناوگانهایی که در چین در حال رشد سریع هستند، ساخته شده است. این حضور اقتصادی و نظامی از دریای چین جنوبی تا کانال سوئز امتداد یافته و هرچند آنها بمثابه تاسیسات و واحدهای غیر نظامی اعلام شده اند، اما وظیفه و هدف نظامی آنها مسلم است. چنین تکیه گاه‌های قدرتمندی در بنادر«هامبانتوتا» (سریلانکا) و «گوادر» (پاکستان) ایجاد شده اند؛ در حال حاضر یک پایگاه نظامی چین برای مبارزه با دزدان دریایی در سواحل خلیج عدن در جیبوتی وجود دارد. اکنون این زنجیره با بنادر چینی در مناطق آزاد اقتصادی در سواحل خلیج فارس ادامه خواهد یافت. چین در دو جنگ 12 روزه و 40 روز امریکا و اسرائیل با ایران نه تنها از ایران حمایت کرد بلکه مدرن ترین تسلیحات نظامی و ماهواره ای را برای دفاع از خود در اختیار قرار داد.

تاکنون نیروی دریایی چین سه بار در مانورهای نظامی مشترک با نیروی دریایی ایران شرکت کرده است. در دسامبر سال 2019 ناوهای چینی به مانورهای نظامی نیروی دریایی روسیه و ایران در خلیج عمان پیوست.

ایران با روسیه همکاری می کند و وصل کردن چین به این همکاری می تواند از بیخ و بن اوضاع در خاورمیانه را تغییر دهد. اگر قالیباف حامل پیشنهاد اتحاد با چین باشد موقعیت ایران همان می شود که «نیویورک تایمز» نوشته است:

اوضاع در منطقه بطور رادیکال تغییر خواهد کرد و نفوذ استراتژیک آمریکا در خاورمیانه کمرنگ خواهد شد. «این ضربه جدی به سیاست خاورمیانه «ترامپ» خواهد بود که ایران را تحت فشار شدید تحریم ها قرارداد و سپس به آن حمله نظامی کرد. سیاست آمریکا و اسراییل نه تنها با ایران، بلکه با دو دولت روسیه و چین روبروست. یک تحلیلگر ایرانی بنام «علی قلی زاده» که در دانشگاه علم و صنعت در شهر«هفئی» چین تدریس می کند، می گوید

 «ایران و چین اگر متحد استراتژیک شوند رویاهای امریکا به کابوس تبدیل خواهد شد. تهران برای دستیابی به موقعیت جدید در صحنه جهانی هیچ راه دیگری ندارد جز متحد شدن با چین.

https://www.fondsk.ru/news/2020/08/01/pakt-mezhdu-knr-i-iranom-izmenit-situaciu-v-evrazii-51518.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده