رهبر ج. اسلامی

 من با افراد مختلف از دوستان خودمان و مردم عادی و غیره صحبت کرده ام. نتیجه ای که گرفتم این است که توده ای ها و یا اکثریتی های قدیمی، یا راه توده ای هستند یا نیستند. آنها که هستند به ما خیلی نزدیک هستند و مشکلی نداریم هرچند نظرات گوناگونی هم دارند. آنها که راه توده ای نیستند را نباید به حساب آورد زیرا نه درک درستی از جهان دارند، نه آمریکا، نه روسیه، نه چین. نه خود ایران. نه حکومت. کلا مواضعشان به سلطنت طلب ها نزدیک تر است تا به حزب و یا اکثریتی ها.

مردم عادی که ناراضی هستند هم جزو طبقه متوسط مرفه هستند که اینها را هم نباید به حساب آورد. مشتریان اینترنشنال هستند. نارضایتی شان هم هیچ پایه و مایه ای ندارد و براساس توهم بنا شده است.

یک توده مردم ناراضی هم وجود دارد که از نظرشعور سیاسی از طبقه متوسطی که اشاره کردم بالاتر هستند ولی نارضایتی آنها عمدتا اقتصادی است و اگر مسائل اقتصادی و فساد و غیره حل شود طرفدار حکومت هم خواهند شد. اینها خیلی زیاد هستند. اینکه اخوندها چه می گویند و نماز جمعه را چه کسی می خواند آنقدر برایشان مهم نیست، همین که ایران حفظ شود و وضع اقتصادی هم خوب شود برایشان کافی است. می دانند که دنیا اوضاعش خراب است و اگر همین حکومت هم برود معلوم نیست ایران چه می شود و ممکن است وضعشان از این هست هم بدتر شود.

یک گروه سوم هم وجود دارد که هواداران حکومت هستند، در گرایش های مختلف. این گروه الان از نظر سیاسی آگاه ترین گروه مردم هستند. هم جهان را می شناسند، هم وضع داخل را و هم جناح بندی های درون حکومت را. شعارهایی که می دهند حساب و کتاب دارد و تحت تاثیر این و آن نیستند. حالا ممکن است تند باشند یا نباشند ولی می دانند که چه می گویند و چرا می گویند.

دو جنگ اخیر هم برای حاکمیت مثل یک انقلاب شد. همانطور که مثلا در انقلاب ۵۷ ناگهان میلیون ها تن از مردم سیاسی شدند و هر گروهی برای خودش ۲۰ یا ۵۰ یا ۱۰۰ هزار هوادار پیدا کرد، حاکمیت هم از این جریان استفاده کرده و حداقل ۲۰۰ – ۳۰۰ هزار جوان را جذب کرده است. شاید هم به میلیون سر بزند. دقیق نمی توان تخمین زد. در این ماجرای تشییع خامنه ای ما دیدیم که اکثریت مردم جوان بودند از دختر و پسر. دیگر آن ماجرای پیر و پاتال های قدیمی که می رفتند نماز جمعه نیست. یک نسل جوان دختر و پسر هوادار حکومت ایجاد شده که شاید قبلا هم بودند و خودشان را نشان نمی دادند یا در خانواده های مذهبی بودند که ناامید و سرخورده شده بودند. هر چه هست اینست که حکومت یک جذب نیروی بزرگ کرده از جوانانی که در میدان هستند. خیلی خوشرو، خوش برخورد، آماده گفتگو با همه. با حجاب و بی حجاب برایشان مطرح نیست.

من به این نتیجه رسیده ام که ما نباید روی ناراضیان دیگر متمرکز شویم ولو اینکه شمارشان زیاد هم باشد. آن طیف متوسط مرفه و نیمه مرفه سلطنت طلب که کلا منتفی است. ناراضی های اقتصادی، خیلی ضدیتشان شدید نیست و به محض درست شدن یا بهتر شدن اوضاع اقتصادی می روند به جبهه حکومت. الان هم تقریبا در سکوت هستند و تحمل می کنند.

ما باید زبان مشترکی با این طیفی که الان اسلامی است و بخش مهمی از آنها نیز جذب حکومت شده اند پیدا کنیم. باید مخاطبمان اینها باشد. زیرا از یک طرف با اینها از نظر سیاسی اشتراک بیشتری داریم از طرف دیگر، آگاه تر از دیگر قشرهای جامعه هستند و آماده برای پذیرش نظریات نو.

من فکر می کنم باید از بکارگیری زبانی که هدفش جذب ناراضیان طبقه متوسط و مرفه باشد خودداری کنیم. بلکه باید روی اختلاف درون حاکمیتی تکیه کنیم. بحث اقتصادی را جلو بیندازیم. این مهمتر از انتقاد از اخوند و نماز جمعه و این مسائل است. باید بحث غربگرایان را مطرح کنیم که در این مسئله در طیف مذهبی هم الان بشدت مطرح است. بحث جبهه پایداری و اینها بنظرم بحث انحرافی است. اینها اصلا در شرایطی نیستند که بتوانند کمترین نیرویی جذب کنند، حتی با شعارهای مذهبی افراطی مانند حجاب و اینگونه مسائل. بیشتر غربگرایان لولوی پایداری را مطرح می کنند که یک جبهه ای دور خودشان جمع کنند. ضمن اینکه در جبهه پایداری هم شکاف است و آن هم مثل اصلاح طلبان است. یعنی این دو تا با مطرح کردن حرفهای آن یکی به حیاتشان ادامه می دهند.

من با دوستان ...... رفتیم مراسم دیشب (مراسم تشییع). در میان ما دوستانی بودند که حجاب نداشتند. اغلب یک شلوار و یک پیراهن ساده پوشیده بودند.هنگام ورود به مصلی آن دخترهای چادری که مثلا تیم حفاظت بودند خوشامد گفتند. معلوم بود همه داوطلب بودند. چون انهمه جوانی که این مراسم را می چرخاندند در آن گرمای روز و ساعات طولانی اصلا کسی حاضر به این کار نبود. فقط ادمهای داوطلب می توانستند آن شرایط را تحمل کنند. البته کلی هم زن و دختر کم حجاب آنجا بود، برای مراسم نه به عنوان تیم های حفاظتی.

ناممکن است که این جماعت را جبهه پایداری بتواند جذب کند. حتی خودشان را هم این را فهمیده اند. بهایی به پایداریچی ها نباید داد. جبهه اصلی الان غربگرایی و ضدغربگرایی است. البته یک عده این وسط هستند که میخواهند حجاب را به غربگرایی وصل کنند ولی خریداری ندارند و مردم از غربگرایی سازش با آمریکا و فروش منابع کشور و اینها را می فهمند نه حجاب یا ریش یا نماز.

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده