را دنبال کند؟

 برخی ها در جمهوری اسلامی که نفسشان از جای گرم در می آید، اغلب تا کره شمالی یک آزمایش موشکی و اتمی می کند آب دهانشان راه می افتد و به کنایه و اشاره و مستقیم و غیرمستقیم می گویند که ایران هم باید راه کره شمالی را دنبال کند و به سوی تولید سلاح اتمی برود. (از جمله در آخرین میزگرد در برنامه "حکمران" که در آن  یاسر جبرئیلی، یوسف عزیری، فواد ایزدی و... حضور داشتند.)

آنها به واقعیات اقتصادی کره شمالی اشاره نمی کنند که اولا از نظر اقتصادی و تکنولوژیک کشوری مستقل است و حداقل می تواند نیازهای خود را در حال تحریم و محاصره کامل تولید کند. در حالیکه ایران متکی به نفت و واردات فعلا زیر فشار تحریم ها کمر خم کرده است.

ثانیا در داخل کره شمالی نوعی برابری در میان مردم وجود دارد که دولت آن کشور می تواند روی مقاومت و ایستادگی و کمک مردم در شرایط سخت حساب کند، همانگونه که شرایط سخت کنونی و محاصره اقتصادی و تهدیدهای نظامی امریکا را با همین تدبیر از سر می گذراند. در کره شمالی صدها هزار کارتن خواب و بی خانمان و بیکار در کنار رژه ماشین های میلیاردی شب را درخیابان به روز نمی آورند. در آنجا فساد نهادینه شده در نظام و میلیون ها معتاد و جود ندارد و در نتیجه سیاست های قومی و مذهبی حکومت خطر جنگ شیعه و سنی و نزاع کرُد و ترک و عرب و بلوچ و فارس و لر وجود ندارد. روستاهای کره شمالی نیمه ویران نشده و ساکنان آن راهی شهرها و حاشیه نشین آن ها نشده اند. در حاشیه شهرهای کره شمالی 10 میلیون تن در نیمه حلبی آبادها زندگی نمی کنند و حداقل 50 درصد ساکنان شهرهای آن زیر خطر فقر نیستند.

می توان معتقد بود که در کره شمالی آزادی های سیاسی وجود ندارد. ولی این هم واقعیتی است که، درست برعکس ایران، زمینه های اعتراض در آن کشور تا آنجا که به شرایط زندگی توده های وسیع مردم مربوط می شود وجود ندارد. ثروت غارتی هم وجود ندارد که رهبران آن کشور بر سر آن با هم نزاع داشته باشند و بخواهند سهم خود را در این نزاع با آزمایش موشکی افزون کنند. بنابراین دلیل ثبات نظام سیاسی آن کشور نه "آدمخوار" بودن رهبران آن بلکه در ایجاد نوعی برابری میان مردم و میان قشرهای مختلف اجتماعی است.

این وضع داخلی کره شمالی با همه ویژگی های مثبت و منفی آن هیچ شباهتی با ایران ندارد. می توان نظام سیاسی و اقتصادی آن کشور را دوست داشت یا نداشت اما نمیتوان واقعیات را انکار کرد و یا تحت تاثیر تبلیغات رسانه های غربی یک کره شمالی ساخته و پرداخته آنها را در ذهن داشت. کره شمالی مانند هند نیست که چند صد میلیون فقیر داشته باشد و صبح ها بجای زباله جسد افراد را از کنار خیابان ها جمع کنند.

در همسایگی کره شمالی کشورهایی نظیر عربستان و قطر و امارات و عراق و کویت قرار ندارند و کره شمالی نه خود صادر کننده نفت و مواد خام است و نه نفت جهان از کنار آن عبور می کند. این کشور در منطقه ای است که در یکسوی آن کره جنوبی است و در سوی دیگر چین و روسیه و ژاپن. برخلاف منطقه ما، همه کشورهای آن منطقه دارای اقتصاد هایی کمتر یا بیشتر قدرتمند، ثبات نسبی و حکومت هایی مقتدر و نیرومند هستند. این وضع چه شباهتی به منطقه خاورمیانه و شیوخ عرب و سرداران تاجر شده در ایران و ویرانی عراق و سوریه و لیبی و افغانستان و ... دارد؟

بنابراین نه شرایط داخلی و نه شرایط منطقه ای و جهانی کمترین زمینه ای برای مقایسه میان ایران و کره شمالی باقی نمی گذارد. آنها که دنباله روی ایران از نمونه کره شمالی و آزمایش سلاح اتمی را توصیه می کنند، حاضرند در ایران راه کره شمالی طی شود و اموال غارتی و خصوصی سازی شده را به صاحبان اصلی آن یعنی مردم بازگردانند؟

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده