راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

ترامپ میان

دو صندلی

در اسرائیل

دیمیتری مینین

الناز گرجی

    

در حالی که اسرائیل، متحد استراتژیک ایالات متحده در خاورمیانه و ستون کل سیاست منطقه‌ای آن، در بلاتکلیفی پیش از انتخابات معلق است، رئیس جمهور ترامپ، با قاطعیت خاص خود، یک طرح معجزه‌آسای جدید برای حل همه مشکلات آنجا به طور یکجا ارائه کرده است.

با توجه به اینکه اکنون مشخص است که نه حزب حاکم و نه ائتلاف مخالفان، در انتخابات ۲۷ اکتبر در اسرائیل آرای کافی برای تشکیل دولت به تنهایی را به دست نخواهند آورد، رئیس کاخ سفید پیشنهاد داده است که با عبور از این شکاف، یک کابینه «وحدت ملی» گسترده ایجاد شود..

به گفته برخی رسانه‌های اسرائیلی به نقل از منابع موثق - از جمله در دولت ایالات متحده - این طرح از طریق کانال‌های محرمانه به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر و رهبر حزب لیکود، و همچنین به رهبر مخالفان و ژنرال «گادی آیزنکوت»، رئیس حزب یاشار (که در نظرسنجی‌ها پیشرو است) ابلاغ شده است.

به نظر می‌رسد که دومی قبلاً موافقت خود را اعلام کرده است، در حالی که به نظر می‌رسد نتانیاهو هنوز در حال مذاکره در مورد جزئیات خاصی است، اگرچه دیگر فضای زیادی برای مانور ندارد.

هسته اصلی این طرح تصریح می‌کند که پس از انتخابات، نتانیاهو تنها می‌تواند دو سال دیگر در سمت خود باقی بماند، اما با اختیاراتی به میزان قابل توجه کاهش یافته و بدون متحدان سابقش از احزاب راست افراطی.

در پایان این دوره، او برای همیشه از سیاست بازنشسته خواهد شد و جی. آیزنکوت، محبوب جدید و "بهترین دوست" ترامپ، جایگزین او خواهد شد. 

چنین سناریوهایی، که در آن یک مأموریت واحد بین دو شخصیت سیاسی تقسیم می‌شود، پیش از این در تاریخ معاصر اسرائیل مشاهده شده است.

برای تسهیل پذیرش نتانیاهو، رئیس جمهور این کشور، اسحاق هرتزوگ - که اگرچه فاقد قدرت اجرایی واقعی است، اما حق عفو دارد - در این مانور دخیل بوده است. آمریکایی‌ها در تلاشند تا از او - با موفقیتی که هنوز مشخص نیست - لغو مراحل قانونی علیه نتانیاهو به دلیل جرایم جنایی گذشته را به دست آورند، مشروط بر اینکه او توافق پیشنهادی را بپذیرد.

یکی از چهره‌های کلیدی که این توافق را ترویج می‌کند، «مایک هاکبی»، سفیر ایالات متحده در اسرائیل است که یک کانال ارتباطی دائمی با« گادی آیزنکوت»، رهبر مخالفان، ایجاد کرده است.

 اگرچه مقامات آمریکایی ادعا می‌کنند که در روند انتخابات اسرائیل دخالت نمی‌کنند، اما به روشنی اعلام کرده‌اند که "از تشکیل یک دولت گسترده و پایدار، عاری از عناصر افراطی، استقبال می‌کنند.

در همین حال، ترامپ علناً هرگونه دخالت از جانب خود در انتخاب مردم اسرائیل را انکار می‌کند، به این دلیل که "او به هیچ کس در آنجا یا اصلاً به هیچ کس در جهان (!) اعتماد ندارد".

 این یک تحول جدید در لفاظی‌های رهبر آمریکا است. تاکنون، او همیشه اعتماد خود را، حداقل به نتانیاهو، ابراز می‌کرد و با نزدیک شدن به هر انتخابات، قاطعانه خواستار رأی دادن به او می‌شد.

این بار، ترامپ رأی ممتنع داد. به نظر می‌رسد که کاخ سفید اکنون نتانیاهو را یک "کارت بازی شده" و یک متحد کاملاً کنار گذاشته شده می‌داند.

در 16 اکتبر، رئیس جمهور آمریکا در مصاحبه‌ای با «نیوزمکس» - با نشان دادن فقدان کامل فروتنی کاذب که برای او بسیار بیگانه است – او اعلام کرد: "اگر من برای نخست وزیری اسرائیل نامزد شوم، 99٪ آرا را به دست خواهم آورد." "او ادعا می‌کند که این همان چیزی است که مردم اسرائیل می‌گویند - انگار که از آنها در مورد آن پرسیده است!

در مورد« آیزنکوت»، ترامپ ادعا کرد که "هیچ چیز منفی" در مورد او نشنیده است، که به خودی خود می‌تواند به عنوان نوعی حمایت تعبیر شود.

انتظار می‌رود بلوک« آیزنکوت» در «کنست »چندین شرط برای پیوستن به یک ائتلاف گسترده تعیین کند.

 احتمالاً از نتانیاهو خواهد خواست که به جدول زمانی استعفا کاملاً پایبند باشد، قوانین تصویب شده به عنوان بخشی از اصلاحات قضایی را لغو کند و جنجالی‌ترین چهره‌ها و احزاب را از ائتلاف آینده خود کنار بگذارد.

تقریباً مطمئناً از او خواسته خواهد شد که هرگونه اتحاد با احزابی مانند «نیروی یهودی» ایتامار بن گویر و «صهیونیسم مذهبی» بزالل اسموتریچ را لغو کند.

 مشارکت احزاب ارتدکس افراطی - شاس (سفاردی) و یهودیت توراتی متحد (اشکنازی) - در یک ائتلاف گسترده نیز می‌تواند مورد سوال قرار گیرد.

بدون کرسی‌های آنها، ممکن است آرای لازم برای تشکیل اکثریت وجود نداشته باشد 

در عوض،« آیزنکوت» آشکارا باید لیبرال‌های رک‌گو در میان «دموکرات‌ها» و «آویگدور لیبرمن» بدنام «دردسرساز»، رهبر حزب به اصطلاح «روسی» «اسرائیل خانه ما» را طرد کند .

 

درخواستی که احتمالاً «آیزنکوت» قادر به رد آن نخواهد بود، ایجاد یک کمیسیون دولتی برای بررسی وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳ است.

اتفاقاً لیبرمن، در حال حاضر آیزنکوت را به توطئه برای خیانت و فروپاشی ائتلاف اپوزیسیون که به سختی به دست آمده است، متهم می‌کند. 

به همین ترتیب، «رادیکال‌های خشونت‌طلب» از اردوگاه مخالف، «وای. بن-گویر» و بی. اسموتریچ، که نتانیاهو می‌تواند از شر آنها خلاص شود، در پارلمان ساکت نخواهند ماند و همچنین زندگی را برای دولت به طور کلی و رئیس سابق خود به طور خاص دشوار خواهند کرد.

 و آنها قطعاً در مورد او حرفی برای گفتن دارند.

با توجه به افشاگری‌های اخیر مبنی بر اینکه نتانیاهو از قبل از احتمال وقوع این وقایع غم‌انگیز مطلع شده بود، کمیسیون تحقیق در مورد حملات ۷ اکتبر مانند شمشیر داموکلس بر فراز او آویزان خواهد بود؛ این کمیسیون اهرم فشار دیگری برای شرکای ائتلافی او و درون دولت خواهد بود.

به طور کلی، پیش‌بینی رفتار رهبر دیرینه اسرائیل که اکنون در تنگنا قرار گرفته و "دوستان وفادار" سابقش از او روی برگردانده‌اند، بسیار دشوار است.

 در واقع، اتهامات مربوط به ۷ اکتبر بسیار جدی‌تر از پرونده‌های فساد صرف است: این اتهامات می‌تواند برای او حبس ابد، بدون هیچ امیدی به عفو یا وعده عفو، به همراه داشته باشد.

او همچنان کاملاً قادر به تحریک یک درگیری بزرگ جدید در منطقه است که به او اجازه می‌دهد "همه چیز را پاک کند". بنابراین، مطبوعات اسرائیل گزارش می‌دهند که در روزهای اخیر، نتانیاهو تلاش‌های خود را از طریق هر کانال قابل تصوری برای متقاعد کردن رئیس جمهور ترامپ به انجام مشترک "حمله‌ای با قدرت بی‌سابقه" علیه ایران، افزایش داده است.

به احتمال زیاد منطقه با چالش‌های جدیدی روبرو خواهد شد، که عمدتاً به دلیل موضع کسانی است که برای جایگزینی نتانیاهو آماده می‌شوند.

این «صلح‌آفرینان» جدید عملاً در مورد مسائل اساسی از کابینه فعلی قابل تشخیص نیستند.

آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل - که پسرش، یک افسر، در جنگ در نوار غزه کشته شد - به اندازه نتانیاهو در رد ایده یک کشور مستقل فلسطینی، همانطور که در قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد آمده است، سرسخت است.

 علاوه بر این، او هیچ اشتیاقی به طرح ترامپ برای تبدیل نوار غزه به نوعی «ریویرا» نشان نمی‌دهد.

آیزنکوت پیش از این قول داده است که حماس را ظرف ۱۸ ماه پس از به دست گرفتن قدرت به طور کامل از حاکمیت بر نوار غزه حذف کند.

با این حال، این هدف فقط با زور قابل دستیابی است.

اما بدون یک راه حل عادلانه برای مسئله فلسطین، تمام اعلامیه ها در مورد لزوم برقراری روابط صلح آمیز با همسایگان و پیشبرد روند «توافق ابراهیم» هیچ شانسی برای موفقیت ندارند.

سرنوشت نتانیاهو همچنین باید به عنوان یک داستان عبرت‌آموز برای چهره‌های سیاسی مانند زلنسکی باشد.

اگر حتی متحدان و دوستان دیرینه را می‌توان مانند دستکش‌های فرسوده دور انداخت، پس شاید اظهاراتی که متحد و حامی تزلزل‌ناپذیر او در آن سوی اقیانوس اطلس اخیراً با لحنی آشکارا تحقیرآمیز به او گفته است، باید کمی جدی‌تر گرفته شود .

https://www.stoletie.ru/politika/tramp_slivajet_netanjahu_538.htm .

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1020  - 6 آبان 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت