راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

مشت زرهی لهستان

و کودتا در این کشور

والری ماتسویچ .- سایت استالیستیه

ترجمه و تدوین: آذرنگ

     

در حالیکه اخبار ضد و نقیضی در باره کودتا در لهستان منتشر شده که عمدتا ناشی از اختلاف بر سر حضور و دخالت مستقیم لهستان در جنگ اوکراین است، آژانس تسلیحات لهستان گزارش می‌دهد که لشکر 16 مکانیزه لهستان دسته جدیدی از تانک‌های کره جنوبی (ک 2.«پلنگ سیاه») را دریافت کرده است. نکته قابل توجه این است که این واحد در منطقه «برانیوو»، در مرز با استان «کالینینگراد»، مستقر شده است.

تعداد تانک‌های موجود در این محموله فاش نشده است. با این حال، با توجه به اینکه ارتش لهستان قبلاً ۱۸۰ دستگاه از این تانک‌ها را دریافت کرده و در سال ۲۰۲۲ توافق‌نامه‌ای بین لهستان و کره جنوبی برای تأمین حداکثر ۱۰۰۰ تانک (از همه انواع) امضا شده است، این محموله جدید می‌تواند نمایانگر چند ده واحد باشد.

بدین ترتیب، ورشو در حال تقویت "مشت" زرهی خود در مرز روسیه است. از این گذشته، چرا غرور خود را به بقیه اروپا و آمریکا نشان ندهد، به خصوص وقتی که بودجه خرید اسلحه برای ورشو به اصطلاح "رایگان" است؟

البته، هیچ کس این پول را رایگان به لهستان نداده است. این تانک‌ها قرض گرفته شده‌اند، یا بهتر است بگوییم، با وام‌های کره جنوبی خریداری شده‌اند. درست مانند سایر خودروهای جنگی که از سال 2024 به لهستان تحویل داده می‌شوند و جایگزین مدل‌های قدیمی می‌شوند.

ماگدالنا سوبکوویاک-چارنسکا، معاون وزیر دفاع لهستان، اعلام کرد که ورشو درخواستی را برای اولین پرداخت تقریباً شش میلیارد یورو از برنامه «اس. ا .اف .او » به کمیسیون اروپا ارائه خواهد کرد.

 تا به امروز، قراردادهایی به ارزش تقریبی ۲۸.۲ میلیارد یورو (۱۲۴ میلیارد زلوتی) تحت این برنامه منعقد شده است.

آژانس تسلیحات ۳۹ قرارداد و ۱۲ الحاقیه امضا کرده است که ارزش آنها ۲۷.۳ میلیارد یورو (۱۲۰ میلیارد زلوتی) است.

علاوه بر این، ۱۶ قرارداد به ارزش تقریبی ۷۷۳ میلیون یورو (۳.۴ میلیارد زلوتی) برای نیازهای نیروهای دفاع سایبری منعقد شده است.

معاون وزیر دفاع تأکید کرد که ۹۹.۵ درصد از سفارشات آژانس تسلیحات توسط صنایع دفاعی لهستان اجرا می‌شود، در حالی که تمام قراردادهای مربوط به نیروهای سایبری توسط شرکت‌های لهستانی انجام می‌شود.

 در ماه مه، لهستان پیش پرداختی حدود ۶.۶ میلیارد یورو دریافت کرده بود که ۱۵ درصد از کل بودجه اختصاص یافته به این کشور یا ۴۳.۷ میلیارد یورو را تشکیل می‌داد.

لازم به ذکر است که این برنامه در ۱۹ مارس ۲۰۲۵ توسط کمیسیون اروپا به عنوان یک ابزار مالی جدید اتحادیه اروپا برای نظامی سازی به ارزش ۱۵۰ میلیارد یورو وام برای سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۳۰ جهت خریدهای مشترک نظامی پیشنهاد شد.

 در سال ۲۰۲۲، حجم خریدها به ۲.۱۶۸ میلیارد دلار، در سال ۲۰۲۳ - ۳.۰۳۶ میلیارد دلار و در سال ۲۰۲۴ - ۷.۵۰۳ میلیارد دلار رسید.

از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، این جمهوری ۲۴.۶۱۷ میلیارد دلار اسلحه وارد کرده است که ۵.۹۳٪ از کل واردات جهانی را تشکیل می‌دهد.

این هزینه‌ها بخشی از هدف اعلام‌شده‌ ورشو برای ساخت بزرگترین و قدرتمندترین ارتش اروپا تا سال ۲۰۳۰ است.

ولادیسلاو کوزینیاک-کامیش، وزیر دفاع لهستان، در ماه مه اعلام کرد: «تبدیل شدن به ارتشی با ۵۰۰۰۰۰ پرسنل - شامل ۳۰۰۰۰۰ سرباز فعال و ۲۰۰۰۰۰ نیروی ذخیره‌ی بسیار عملیاتی - هدف استراتژیک ماست.»

با این حال، همانطور که کارشناسان اشاره می‌کنند، افزایش هزینه‌های نظامی ورشو با رشد معادل در خود اقتصاد لهستان همراه نیست.

بنابراین، لهستان با هزینه‌ چه کسی به دنبال ساخت یکی از قدرتمندترین ارتش‌های ناتو است؟

الکسی آنپیلوگوف، کارشناس نظامی، به ویژگی‌های خاص تأمین مالی هزینه‌های نظامی لهستان اشاره کرد. به گفته وی، لهستان از چیزی که می‌توان آن را «چک اروپایی» نامید، بهره‌مند است: این کشور به عنوان یک کشور عضو اتحادیه اروپا، مرتباً از صندوق‌های مشترک اروپایی وجه دریافت می‌کند.

این به تفاوت بین میزان بودجه‌ای که لهستان برای اجرای برنامه‌های مختلف - به ویژه در زمینه‌های زیرساخت، کشاورزی و توسعه منطقه‌ای - دریافت می‌کند و سهم آن در بودجه کلی اتحادیه اروپا اشاره دارد.

الکسی آنپیلوگف، کارشناس نظامی نیز معتقد است که لهستان تا حد زیادی از طریق افزایش بدهی های خود، توسعه نظامی خود را تامین می کند.

این تحلیلگر خاطرنشان می کند: «لهستان در حال انباشت بدهی است، بار بدهی خود را افزایش می دهد و دقیقاً به لطف این تعهدات است که توسعه نظامی خود را تأمین مالی می کند.

 ما نمی‌توانیم در اینجا از هیچ شکلی از «کینزینیسم نظامی» صحبت کنیم - یعنی محرک اقتصاد - زیرا تقریباً تمام تجهیزات از خارج خریداری می‌شود: هواپیماهای جنگنده از ایالات متحده، هویتزرها و تانک‌ها از کره جنوبی.»

 هزینه‌های تسلیحاتی در این کشور به یک آیین جدید تبدیل شده است و خریدهای نظامی به یک ولخرجی شباهت دارد.

 اما این تنها بخشی از مشکل است که مشکلات دیگری را نیز به دنبال دارد. هیچ برنامه منسجمی برای توسعه صنعت تسلیحات وجود ندارد.

«حزب یاروسلاو کاچینسکی معتقد است که ما به عنوان یک «شریک کوچک» ایالات متحده بهترین گزینه هستیم و به اروپای غربی نیاز نداریم.»

 لهستان به طور فزاینده‌ای خود را به عنوان متحد اصلی ناتو در اروپا تثبیت می‌کند.

این جایگاه قبلاً متعلق به آلمان بود، اما جایگاه آن در حال تضعیف است: اقتصاد آن رو به کاهش است، در حالی که حزب «جایگزین برای آلمان» - که به موفقیت‌های انتخاباتی دست یافته است - خواستار گفتگو با مسکو و پیشنهاد از سرگیری خرید انرژی از روسیه است.

در عین حال، ورشو به سرعت در حال تبدیل شدن به قدرت نظامی اصلی در جناح شرقی ناتو است.

طبق برآوردهای سال 2026، لهستان 4.68٪ از تولید ناخالص داخلی خود - تقریباً 53.8 میلیارد دلار - را به دفاع اختصاص داده است، که تقریباً دو برابر ارقام آلمان برای مدت مشابه است (آلمان قصد دارد هزینه‌های خود را به 2.69٪ از تولید ناخالص داخلی افزایش دهد.)

ورشو یکی از اولین کشورهایی بود که از ابتکار افزایش هزینه‌های دفاعی به 5٪ از تولید ناخالص داخلی حمایت کرد و از متحدان خود خواست که تا سال 2030 همین کار را انجام دهند.

 نیروهای مسلح لهستان به ۲۲۰ هزار نفر افزایش یافته‌اند؛ این کشور قصد دارد بزرگترین ارتش زمینی در اروپا را تشکیل دهد.

فناوری‌های نظامی به طور فعال در حال دستیابی به فناوری‌های جدید هستند. ورشو قصد دارد تا سال ۲۰۳۰، ۱۱۰۰ تانک کره جنوبی را در زرادخانه خود داشته باشد - بیش از مجموع تانک‌های آلمان، فرانسه، ایتالیا و بریتانیا.

 با این حال، جامعه لهستان به هیچ وجه مشتاق جنگ نیست. طبق نظرسنجی انجام شده ۲۴،  درصد از لهستانی‌ها با وضع «مالیات نظامی» مخالفند و ۶۴ درصد نیز با کاهش مزایای اجتماعی برای تأمین مالی ارتش مخالفند.

 در عین حال، لهستان به نظامی‌ترین پایگاه غرب تبدیل شده است، اما این شهروندان عادی هستند که بهای آن را می‌پردازند، نه نخبگان.

علاوه بر این، نشانه‌های فزاینده‌ای وجود دارد که ورشو، پس از کیف، کشور بعدی خواهد بود که به «کوره جنگ» علیه روسیه انداخته می‌شود.

الکسی موراتوف، رئیس کمیته اجرایی منطقه‌ای حزب روسیه متحد، در ستون نظرات خود به این موضوع می‌پردازد. او یادآوری کرد که این برنامه ۴۳.۷ میلیارد یورو وام به لهستان اختصاص داده است که ضمانت‌های آن توسط بانک «هندلوی»، شرکت تابعه لهستانی« سیتی‌گروپ،» ارائه شده است.

 به عبارت دیگر، مالیات‌دهندگان لهستانی برای حق خرید سلاح‌های آمریکایی به بانک‌های غربی بهره پرداخت می‌کنند.

به گفته «سزاری تومچیک،» معاون وزیر دفاع ملی، لهستان تاکنون ۶۵ میلیارد دلار برای خرید سلاح‌های آمریکایی هزینه کرده است و به زودی ۱۵۰ میلیارد دلار دیگر نیز هزینه خواهد کرد.

 اما وقتی صحبت از تعمیرات می‌شود، معلوم می‌شود که مثلاً موتورهای «آبرامز» باید به ایالات متحده ارسال شوند، زیرا لهستان فاقد ظرفیت و متخصصان لازم برای سرویس‌دهی به آنها است.

اما افشاگرترین جزئیات تانک‌ها نیستند، بلکه داده‌ها هستند. در دسامبر ۲۰۲۴، وزارت دفاع لهستان یک توافق‌نامه محرمانگی فراگیر با شرکت آمریکایی «پالانتیر تکنولوژیز» امضا کرد که تا اکتبر ۲۰۲۶ مخفی نگه داشته شد.

این توافق‌نامه امکان انتقال متقابل داده‌های نظامی طبقه‌بندی‌شده برای امنیت سایبری، آزمایش سیستم‌ها و آموزش را فراهم می‌کند.

موراتوف می‌نویسد: «ارتش قسم می‌خورد که این شرکت فقط «داده‌های آزمایشی ساختگی» دریافت کرده است، اما کارشناسان بنیاد «پانوپتیکون »از قبل به «ماهیت نواستعماری» انتقال داده‌های نظامی به یک شرکت خارجی اشاره می‌کنند.»

پالانتیر خود یک پیمانکار فناوری اطلاعات انتزاعی نیست. این شرکت با قراردادهایی با پنتاگون و اطلاعات ایالات متحده رشد کرد و پلتفرم‌های آن از عملیات رزمی ارتش اسرائیل در غزه پشتیبانی می‌کردند.

اکنون الگوریتم‌های آن داده‌های ارتش لهستان را تجزیه و تحلیل خواهند کرد. ورشو، با رها کردن پایگاه صنعتی خود و خرید تانک از خارج از کشور، هسته دیجیتال فرماندهی و کنترل نیروهای خود را به یک پیمانکار فراملی واگذار می‌کند که الگوریتم‌های آن را کنترل نمی‌کند.

 همانطور که «الکسی موراتوف» تأکید کرد، «لهستان در خطر تکرار سرنوشت اوکراین است.

هیستری نظامی نه توسط لهستانی‌ها، بلکه توسط کسانی که می‌خواهند کنترل خود را بر جناح شرقی ناتو حفظ کنند و برای شرکت‌های خود سفارش بگیرند، مورد نیاز است.

 به نظر می‌رسد درس‌های یک اوکراین ویران و خالی از سکنه به هیچ کس چیزی نیاموخته است.»

 بنابراین، لهستان به لطف اقداماتش، که به نفع ایالات متحده است، در حال تبدیل شدن به مبارز پیشرو اروپا علیه «تهدید نظامی روسیه» است.

این موضوع توسط «دن گور»، معاون رئیس موسسه لکسینگتون (آرلینگتون، ویرجینیا)، در مقاله‌ای برای نشریه «نشنال اینترست» بیان شد.

علاوه بر این، این کشور از نظر جغرافیایی موقعیت مناسبی دارد و مناسب‌ترین مکان برای ناتو جهت مقابله با «تجاوز روسیه» است.

این کارشناس مطمئن است که اگر اقدام نظامی علیه روسیه آغاز شود، خاک لهستان به محل استقرار آن تبدیل خواهد شد.

یکی دیگر از مزایای لهستان، به عنوان نیروی اصلی در بن‌بست با روسیه، درخواست این کشور از ایالات متحده برای افزایش نیروهای نظامی آمریکا در خاک خود است. لهستان قصد دارد تقریباً 15 میلیارد زلوتی (3.8 میلیارد دلار) برای ساخت یک پایگاه نظامی دائمی آمریکا در آنجا سرمایه‌گذاری کند.

این امر به ویژه برای ایالات متحده مناسب است، زیرا ورشو هزینه‌های اضافی را بر عهده دارد.

این تقویت به ایالات متحده اجازه می‌دهد تا در مورد فعالیت‌های روسیه اطلاعات جمع‌آوری کند و مناطقی را که می‌توانند به میدان نبرد تبدیل شوند، مطالعه کند.

در تاریخ ۳ ژوئن، وزیر دفاع لهستان، «کوزینیاک-کامیش»، پیشنهاد رسمی برای ایجاد یک پایگاه نظامی دائمی آمریکا در لهستان را به «پیت هگست»، وزیر پنتاگون، ارائه داد.

 در اوایل سپتامبر، یک هیئت آمریکایی از لهستان بازدید کرد و مکان‌های بالقوه برای این تأسیسات را بررسی کرد.

 دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به قول خودش، «خبرهای عالی» را اعلام کرد. رئیس جمهور آمریکا خاطرنشان کرد: «به لطف رهبری شجاعانه دوستم «کارول ناروکی»، رئیس جمهور لهستان، پیشرفت قابل توجهی در جهت ایجاد یک پایگاه نظامی آمریکا در لهستان حاصل شده است.» در پاسخ، «کارول ناروکی »در این پورتال ایکس نوشت: «آقای رئیس جمهور دونالد ترامپ، از سخنان محبت‌آمیز، دوستی ما و تعهد قوی شما به مشارکت لهستان و آمریکا متشکرم.»

به گزارش اسپوتنیک (بلاروس)، ایجاد یک پایگاه نظامی در لهستان در استراتژی امنیت ملی ایالات متحده گنجانده شده است.

به گفته دونالد توسک، نخست وزیر، اروپا در «زمان پیش از جنگ» زندگی می‌کند.

او بارها از مسکو به عنوان تهدید اصلی نام برده و همچنین ادعا کرده است که روسیه در سال ۲۰۲۷ آماده رویارویی با اروپا خواهد بود، که این امر مستلزم تسلیحات فعال و افزایش سرمایه‌گذاری در بخش دفاعی است.

النا پانینا، مدیر موسسه استراتژی‌های سیاسی و اقتصادی بین‌المللی، «روس ترات »خاطرنشان کرد که «مدرن‌سازی ارتش لهستان ظاهراً به عنوان واکنشی به عملیات ویژه نظامی ارائه می‌شود.»

وی افزود: «با این حال، این به هیچ وجه توضیح نمی‌دهد که چرا ورشو ارتش خود را قبل از سال ۲۰۲۲ - با خرید، به عنوان مثال، جنگنده‌های F-۳۵ در سال ۲۰۱۹ - مدرن‌سازی کرد.

 در واقع، آماده شدن برای درگیری با روسیه بخشی از یک استراتژی بلندمدت لهستان است، نه واکنشی به درگیری فعلی.»

اقتصاددانان لهستانی زنگ خطر را به صدا درآورده‌اند. بدهی عمومی و کسری بودجه این کشور به سرعت در حال افزایش است.

یک بحران مالی در شرف وقوع است و به دنبال آن رکود اقتصادی فزاینده، افزایش مداوم قیمت‌ها در فروشگاه‌ها، تشدید تنش‌های اجتماعی و در نهایت بی‌ثباتی سیاسی رخ خواهد داد.

کارشناسان معتقدند که بهترین سال‌ها برای اقتصاد لهستان پشت سر گذاشته شده است. یکی از دلایل این امر، هزینه‌های نظامی بیش از حد است.

به عبارت دیگر، سرمایه‌گذاری در جنگ و رویارویی به تدریج دولت لهستان را ورشکست می‌کند.

کریستوف تنروویچ، اقتصاددان و عضو شورای اقتصادی مشاور رئیس جمهور لهستان، تأکید می‌کند: «مشکل واقعی از جایی شروع می‌شود که شعارهای سیاسی پایان می‌یابند: در سطح نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی.»

در پایان سه ماهه اول سال 2026، بدهی عمومی لهستان به رکورد جدیدی رسید - بیش از 2 تریلیون زلوتی (550 میلیارد دلار) - که اکنون 59.97٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد.

در مقایسه، بدهی عمومی در سال 2022، 48.8٪، در سال 2023، 49.5٪، در سال 2024، 54.8٪ و در سال 2025، 59.7٪ از تولید ناخالص داخلی بود.

به گفته «تنروویچ»، مسیر رشد بدهی عمومی لهستان نگران کننده است.

 پروفسور «گرزگورز کولودکو»، وزیر دارایی سابق لهستان، نیز پیش‌بینی‌های نگران‌کننده‌ای دارد.

 او هزینه‌های نظامی بیش از حد را یکی از مشکلات اصلی این کشور می‌داند.

لهستان در سال‌های اخیر هزینه‌های نوسازی ارتش را به میزان قابل توجهی افزایش داده و خرید تجهیزات نظامی از کشورهایی مانند ایالات متحده و کره جنوبی را تأمین مالی کرده است.

علاوه بر این، منابع کره‌ای فاش کرده‌اند که تقریباً تمام خریدهای لهستان از طریق وام‌های بانک‌های کره جنوبی تأمین مالی شده است؛ به عبارت دیگر، این وام‌ها در ورشو اعطا شده‌اند.

مبالغ آنقدر زیاد است که بانکداران مجبور شده‌اند سقف اعتبار اعطا شده به چنین وام‌گیرنده پرکاری را افزایش دهند.

علاوه بر این، دولت لهستان مجبور است تقریباً نیمی از بودجه دریافتی خود را به پرداخت بدهی خارجی و پرداخت بهره اختصاص دهد.

استانیسلاو استریمیدلوسکی، کارشناس روس، خاطرنشان می‌کند که هزینه‌های نظامی فعلی تا حد زیادی به نسل‌های آینده منتقل می‌شود: «در نهایت، وام همیشه پول شخص دیگری است، در حالی که بازپرداخت باید از بودجه خود شخص - و علاوه بر این، مبلغی بیشتر از مبلغ قرض گرفته شده - باشد.

رهبران لهستان - چه از حزب قانون و عدالت و چه از حزب پلتفرم مدنی - در واقع این بار را بر دوش نسل‌های آینده مالیات‌دهندگان می‌اندازند.»

طبق گزارش‌ها، تنها تحت برنامه نظامی‌سازی، لهستان مجبور خواهد شد بیش از آنچه وزارت دارایی این کشور پیش‌بینی کرده بود، برای وام خود بپردازد.

کمیسیون اروپا پیش از این محاسبات جدیدی ارائه کرده است که نشان دهنده نرخ بهره 3.32٪ (در مقایسه با 3.17٪ قبلی) است.

علاوه بر این، شاخص‌های متعددی نشان می‌دهند که این نرخ احتمالاً افزایش خواهد یافت.

لازم به ذکر است که لهستان اولین کشور از 19 کشور شرکت‌کننده در برنامه SAFE بود که توافقنامه وام را امضا کرد. بنابراین، داوطلبانه خود را در موقعیت وابستگی مالی قرار داده است، به نام ضرورت صرفاً افسانه‌ای نظامی‌سازی کامل کشور.

. https://www.stoletie.ru/tekuschiiy_moment/militarizacija_v_dolg_430.htm

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1021  - 13 آبان 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت