راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

مکرون در سراشیبی

تجربه شکست ناپلئون

ریا نوستی- ویکتوریا نیکیفوروا

ترجمه: نعمت بوستانی

    

سالهای جنگ سرد، اقتصاد جهانی و اروپایی را اساساً تغییر داد. فرانسه که زمانی ثروتمندترین کشور جهان بود، چنان سقوط کرده است که نمیتواند بودجه سال 2027 خود را تصویب کند. پارلمان این کشور با وجود اختلافات جدی سیاسی داخلی، به اتفاق آرا بودجه ارائه شده توسط دولت را رد کرد.

چپها- مهمتر از همه، اعضای حزب ملانشون، یکی از امیدوارکننده ترین نامزدهای ریاست جمهوری - خواستار آن هستند که «ثروتمندان باید هزینه کنند». آنها مالیاتها و هزینه های فزاینده ای را برای شرکتها می خواهند و همزمان بدنبال افزایش مزایا و کمکهای اجتماعی برای موکلان خود هستند.

جناح راست - تجمع ملی به رهبری مارین لوپن، نامزد ریاست جمهوری - ادعا می کند که کارآفرینان در حال حاضر برای بقا تلاش می کنند و زیر بار مالیاتهای گزاف له شده اند و افزایش بیشتر مالیات تنها به موجی از ورشکستگیها منجر خواهد شد. در عین حال، آنها خواهان کاهش هزینههای مربوط به مزایا و کمک هزینههای اجتماعی هستند. 

طعنه آمیز است که نمایندگان مجلس بخش اول قانون بودجه یعنی بخش مربوط به درآمدهای دولت را رد کردند. به راحتی می توان تصور کرد که تصویب بخش هزینهها حتی دشوارتر خواهد بود. خب، کشورهایی مانند هائیتی سالهاست که بدون بودجه زندگی می کنند و این مشکلی نیست.

بحث های اقتصادی در مجلس ملی واضح است: فرانسه با سرعت مافوق صوت به سمت ورشکستگی مالی پیش می رود. بدهی دولت به رقم غیرقابل تصور 119 درصد از تولید ناخالص ملی رسیده است و سال آینده این رقم به 122 درصد نزدیک خواهد شد. این بیش از دو برابر سطح توصیه شده اتحادیه اروپا برای بدهی دولت است.

کسری بودجه  یعنی مازاد هزینه بر درآمد در سال آینده به شش درصد نزدیک خواهد شد. این رقم نیز دو برابر سطح مجاز اتحادیه اروپا است.

نمایندگان مجلس ملی فرانسه واقعاً نمی دانند پول را از کجا بیاورند. خزانه ها خالی است. یکی از موتورهای اقتصاد اروپا به وضوح مسیر اشتباهی را طی کرده است و ریل های قطار اقتصادی کشور دیگر توان ندارند. مردی که آنها را به این بن بست کشاند، رئیس جمهور مکرون بود که تمام روابط تجاری و اقتصادی با روسیه را قطع کرد و مبالغ هنگفتی پول به حکومت اوکراین تزریق کرده و می کند. کشور او در حال حاضر گرفتار در بحران شدیدی است، مردم نا امید در خیابانها شورش می کنند - و این «موتزارت مالی» چه می کند؟ او نیروهای نظامی فرانسوی را برای رزمایش و قدرت نمایی به لهستان می فرستد، جایی که «ائتلاف مشتاقان» در حال شبیه سازی استقرار نیروهای اروپایی در اوکراین پس از آتش بس فرضی با روسیه است. این بدان معناست که او به وضوح و آشکارا آتش تنش ها با مسکو را شعله ور تر می کند.

این جنگ طلبی بیمار گونه از کجا ناشی میشود؟ وقتی به یاد میآوریم که ناپلئون نیز در سال 1812 از روی ناچاری و برای برون رفت از بحران به روسیه حمله نظامی کرد، این موضوع روشن می شود. درست مانند امروز، فرانسه در سالهای 1810 /1811 در بحران عمیقی بود، بحرانی که آن هم ساخته دست بشر بود: ناپلئون در ابتدا محاصره ای را علیه انگلستان اعمال کرد که سر انجام، اقتصاد کشور خود را فلج کرد.

درست مانند امروز، مردم گرسنه و درمانده فرانسه در آن زمان به خیابانها آمدند و خواستار نان، پول و پایان بسیج عمومی برای جنگ شدند، زیرا دیگر هیچ مردی در سن خدمت نظامی در خانواده هایشان وجود نداشت. و ناپلئون نقشه ای «درخشان» طراحی کرد: حمله به روسیه و وادار کردن امپراتور الکساندر اول به صلحی بسیار نا مطلوب و تصاحب کشوری پهناور و ثروتمند.

طبق نقشه او، روسیه باید غرامتهای هنگفتی را به صورت طلا به فرانسه بپردازد، تجارت با انگلستان را متوقف کند و به فرانسویها انحصار صادرات کالاهای مهم استراتژیک مانند کنف، قیر، چوب کشتی و آهن را با قیمت های پایین تر اعطا کند.

ناپلئون معتقد بود: «جنگ باید از جنگ تغذیه کند»، بنابراین روسها نیز باید هزینه های نگهداری ارتش غول پیکر فرانسه را متحمل شوند. «پرداخت کنید و توبه کنید» - درست به سبک امروز. همه می دانند که ماجراجویی ناپلئون چگونه به پایان رسید. حتی امروز، بقایای سربازان فرانسوی را می توان در امتداد جاده شهر اسمولنسک روسیه، یافت. باستان شناسان، کشته شدگان را با دکمه های هنگهایشان شناسایی می کنند. سپس ژنرال بزرگ، ارتش خود را به حال خود رها و با رسوایی فرار کرد، اما این فرار هم او را نجات نداد.

شباهتها آشکار است، اینطور نیست؟ مکرون و دیگر اروپاییها با تلاش برای تهدید روسیه، به دنبال فرصتی برای سوءاستفاده از آن هستند تا همزمان وضعیت مالی خود را بهبود بخشند.

واقعاً، تراژدی مانند یک نمایش مضحک تکرار می شود - و تردید مکرون در پایان دوره ریاست جمهوری اش این موضوع را نشان می دهد.

مکرون در حال انجام یک کارزار انتخاباتی است، اما آیا او هرگز به قدرت بازخواهد گشت؟

 درس نگرفتن از گذشته های تاریخی به وضوح نشان می دهد که رویاهای همه کسانی که می خواهند پای به راه ناپلئون بگذارند به کجا منتهی میشود.

 

https://ria.ru/20261106/frantsiya-2129554472.html

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1022  - 20 آبان 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت