راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

پول تو جیبی

نتانیاهو قطع میشود

ترجمه و تدوین الناز گرجی

     

مسئله پایان دادن به کمک‌های مالی آمریکا به اسرائیل چند سال پیش مطرح شد.

در آغاز سال جاری، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در مصاحبه‌ای با *اکونومیست* اظهار داشت که می‌خواهد کمک‌های نظامی آمریکا را طی یک دوره ده ساله پایان دهد.

 اما اوضاع خیلی زودتر از این‌ها شروع شده بود. و این نتانیاهو نبود که قطع حمایت مالی آمریکا را اعلام کرد، بلکه دونالد ترامپ بود.

ده سال پیش، در سپتامبر ۲۰۱۶، ایالات متحده و اسرائیل توافق‌نامه‌ای را امضا کردند که به موجب آن طی ده سال، ۳۸ میلیارد دلار - یا ۳.۸ میلیارد دلار در سال - به دولت یهود کمک مالی می‌شد.

پیش از این، واشنگتن ۳.۱ میلیارد دلار به تل‌آویو کمک می‌کرد.

مقامات اسرائیلی این سند را به عنوان یک «دستاورد عظیم» ستودند.

بنیامین نتانیاهو، که در آن زمان نخست وزیر بود، آن را مظهر «دوستی بزرگ» توصیف کرد.

 بسیاری در اسرائیل تلاش‌های موفقیت‌آمیز او را ستودند.

ده سال بعد، نتانیاهو با موجی از خشم به خاطر «کنار گذاشتن» خود توسط ترامپ مواجه است.

اما این قابل درک است، زیرا همدردی آمریکایی‌ها با اسرائیل از بین رفته است.

در سال ۲۰۱۶، بسیاری از مردم از او حمایت می‌کردند، اما در سال ۲۰۲۵، تنها یک پنجم جمعیت ایالات متحده از او حمایت کردند.

 اکنون، حتی کمتر.

دلیل آن سیاست‌های بی‌رحمانه و غیرقابل وصف اسرائیل در نوار غزه، جایی که خون فلسطینیان ریخته می‌شود، و در کرانه باختری، جایی که آنها مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، است.

 بسیاری از آمریکایی‌ها از اینکه ترامپ از نتانیاهو پیروی کرد و وارد باتلاق ایران شد، خشمگین بودند.

او هزاران موشک به سمت جمهوری اسلامی شلیک کرد. اما آنچه او به دست آورد، یک پیروزی چشمگیر نبود، بلکه هزاران مشکل برای ایالات متحده و کل جهان بودخصومت عمومی مردم آمریکا نسبت به دولت فعلی اسرائیل به طور کلی و به ویژه نتانیاهو، در همه جناح‌ها - چپ، راست و میانه - افزایش یافته است.

با این وجود، رهبران هر دو کشور بر همگرایی منافع خود تأکید کردند و لبخندهای دوستانه‌ای رد و بدل کردند.

ترامپ خود را «بهترین رئیس جمهور تاریخ اسرائیل» توصیف کرد.

 در مورد دولت یهود، او در میان تمام ساکنان کاخ سفید به عنوان «بهترین دوست اسرائیل» مورد ستایش قرار گرفت.

شاید تصادفی نباشد که ترامپ دقیقاً در روز انتخابات منطقه‌ای، قطع کمک به اسرائیل را اعلام کرد.

 او امیدوار بود که رأی‌دهندگان اشتباهات متعدد او را ببخشند و باور کنند که او سر عقل آمده است - و دیگر برای ارضای هوس‌های نتانیاهو پول هدر نمی‌دهد.

اما نقشه ترامپ شکست خورد - خشم آمریکایی‌ها فروکش نکرد و به صندوق‌های رأی هم سرازیر شد.

آنها نه تنها علیه حزب جمهوری‌خواه و ترامپ، بلکه علیه اسرائیل نیز رأی دادند.

بیانیه رهبر آمریکا در مورد قطع کمک به دولت یهود، شهروندان این کشور را شوکه کرد.

 آنها نه تنها از «ریاکاری» این متحد، بلکه از اعتراف او نیز شگفت‌زده شدند: «این نتانیاهو بود که این موضوع را مطرح کرد.

 او اظهار داشت: 'من فکر می‌کنم درست است که ما کمک‌های آمریکا را دریافت نکنیم.

اگر چنین است، نخست‌وزیر اسرائیل چه هدفی را دنبال می‌کرد؟ شاید می‌خواست نشان دهد که تحت رهبری او، کشور شکوفا شده و او - و تنها او - شایسته هدایت آن به سوی آینده‌ای روشن است؟

یا اینکه این کلمات توسط نتانیاهو در یک گفتگوی خصوصی و آرام هنگام نوشیدن ویسکی گفته شده است؟

این سخنان ترامپ را خوشحال کرد، کسی که شروع به تخیلات خود کرد و ادعا کرد که اسرائیل به این پول نیازی ندارد زیرا «کشوری بسیار مرفه است.

اما، به طور خلاصه، اینطور نیست. کشور یهود به هیچ وجه شکوفا نیست.

این کشور، با دشمنان فراوانش، دائماً در جنگ است و وضعیت اقتصادی آن ناپایدار است.

اسرائیل با مشکلات متعددی از جمله مشکلات مالی روبرو است و حمایت آمریکا بسیار مورد استقبال قرار گرفت.

صرف نظر از این، بیانیه تکان دهنده ترامپ صادر شده است. در پاسخ، سفیر سابق اسرائیل در ایالات متحده، مایکل اورن، اظهار داشت: «این پایان نیم قرن روابط ایالات متحده و اسرائیل به شکلی است که ما می‌شناختیم

جروزالم پست می‌نویسد: «این حمایت که نیم قرن ادامه داشته است، عمدتاً مبتنی بر این احساس مشترک آمریکایی‌ها بوده است که در مناقشه اسرائیل و اعراب، اسرائیل در سمت خیر است: اسرائیل به دلیل تاریخ و ارزش‌هایی که مظهر آن است، شایسته حمایت است، زیرا حمایت از آن به معنای قرار دادن خود در سمت درست تاریخ است.

 با این حال، به دلیل عوامل متعدد... اوضاع در حال تغییر است.

البته نه به نفع اسرائیل. مسلمانان در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده دستاوردهای قابل توجهی داشتند و شش نفر از آنها وارد کنگره شدند.

همه آنها منتقد اسرائیل هستند. یک پزشک اهل میشیگان، «عبدالرحمن السید»، که اولین مسلمان در سنای ایالات متحده شد، همین موضع را دارد.

همه آنها وابسته به حزب دموکرات هستند.

حتی در بالاترین سطوح قوه مجریه نیز زمزمه‌هایی شنیده می‌شود.

اخیراً، جی. دی. ونس، معاون رئیس جمهور، شکست همکاران جمهوری‌خواه خود در انتخابات را به جنگ علیه ایران نسبت داد.

به گفته اکسیوس، او پیش از این، در مکالمات خصوصی، به شدت از نخست وزیر اسرائیل انتقاد کرده و او را به «کاملاً اشتباه» در مورد مسئله ایران متهم کرده بود. نتانیاهو به طرف آمریکایی اطمینان داده بود که احتمال تغییر رژیم در ایران «بسیار زیاد» است.

ترامپ حرف او را باور کرد، اما ونس، به نوبه خود، با شک و تردید به این ارزیابی‌ها نگاه کرد.

یک واقعیت قابل توجه دیگر: یک هفته قبل از انتخابات کنست، ونس از حمایت از نتانیاهو خودداری کرد، اگرچه ترامپ قبلاً او را غرق در ستایش کرده بود.

معاون رئیس جمهور قصد دارد در سال ۲۰۲۸ برای ریاست جمهوری ایالات متحده نامزد شود. آیا این می‌تواند دلیل «تغییر موضع عجولانه ونس» باشد؟

 با این حال، او در گذشته از موضع متفاوتی دفاع کرده بود.

در اسرائیل، این سوال به طور جدی در حال بررسی است: اکنون چه باید کرد؟

پورتال خبری«استه مگی » پاسخی مقدماتی ارائه داد: «بیایید خودمان را گول نزنیم: قطع ناگهانی کمک‌های نظامی فاجعه‌بار نخواهد بود، اما بار سنگینی را بر دوش دولت بعدی اسرائیل خواهد گذاشت.

 به عبارت ساده، بودجه ۲۰۲۷ کسری اضافی ۱۵ میلیارد شِکِل یا حدود ۱۲٪ از بودجه دفاعی، بدون احتساب کمک‌های آمریکا، را نشان می‌دهد.

 این کسری باید با مالیات‌های جدید و کاهش بیشتر هزینه‌های غیرنظامی - امنیت اجتماعی، مراقبت‌های بهداشتی، آموزش، زیرساخت‌ها و سایر بخش‌ها - پوشش داده شود.

 مطبوعات اسرائیل می‌نویسند که این کشور به رهبری جدید نیاز دارد - یک دولت وحدت ملی که در آن تصمیمات توسط دیگران گرفته شود.

این امر مستلزم شجاعت برای اتخاذ تصمیمات سیاسی دشوار و پذیرش این واقعیت است که اسرائیل نمی‌تواند به رفتار سابق خود ادامه دهد در حالی که انتظار نتایج متفاوتی دارد.

جروزالم پست اشاره می‌کند که «اسرائیل به دولتی نیاز دارد که بتواند همزمان دو کار را انجام دهد: از دو سال باقی‌مانده از ریاست جمهوری ترامپ نهایت استفاده را ببرد و برای این واقعیت آماده شود که در واشنگتن، حمایت از اسرائیل دیگر یک امر بدیهی نخواهد بود.

با این اوصاف، اشتباه است که فرض کنیم ایالات متحده متحدان دیرینه خود را به حال خود رها خواهد کرد.

در واقع اسرائیل تنها کشوری است که آمریکا می‌تواند در خاورمیانه به آن تکیه کند. علاوه بر این، لابی قدرتمند یهودی نفوذ خود را بر سیاست آمریکا حفظ کرده است.

علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که اسرائیل دیگر اجازه نداشته باشد آزادانه در غزه و کرانه باختری عمل کند.

علاوه بر این، تصمیمات در مورد سایر مسائل حیاتی نه در تل آویو، بلکه در واشنگتن گرفته خواهدشد https://www.stoletie.ru/politika/tramp_zakryl_kosholek_dla_izraila_924.htm

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1023  - 27 آبان 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت