راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

راه توده  ۳۹۳ (۲ بهمن ۱۳۹۱)

ریشه های

 شعار سرنگونی

     

در گزارش اخیر موسوم به "آسیب شناسی" ضربات سال ۱۳۶۵ به سازمان فداییان خلق – اکثریت اشاره‌‌هایی به برخی مسایل مربوط به حزب توده ایران و رهبری آن در خارج کشور شده است .

نکته بسیار مهم این گزارش مربوط به چگونگی اتخاذ شعار سرنگونی جمهوری اسلامی است.

به نوشت گزارش: "در فروردین ماه سال ١٣٦٤ هیئت نمایندگی حزب توده ایران، متشکل از علی خاوری و حمید صفری برای مذاکره با سازمان به تاشکند می‌روند و طرح یک بیانیه مشترک که آماده کرده بودند را برای تصویب و انتشار به هیئت سیاسی سازمان پیشنهاد می‫کنند. استدلال اصلی هیئت نمایندگی حزب توده ایران این بوده است که منشعبین از حزب (بابک امیرخسروی و معترضین) بر علیه رهبری حزب توده تبلیغ می‫کنند، که آنها غیر انقلابی، سازشکار و غیره هستند. در این مرحله ضروری است، که ما با تصویب این بیانیه مشترک که مضمون انقلابی و رادیکال و در برگیرنده شعار "سرنگونی جمهوری اسلامی" است، جلوی تبلیغات منفی منشعبین علیه حزب را بگیریم."

آیا مبنای طرح شعار سرنگونی واقعا بر چنین بنیاد سست و فرصت طلبانه‌ای قرار داشته که مثلا علیه رهبران حزب بعنوان سازشکار تبلیغ نشود؟ آن هم در شرایطی که رهبری حزب در داخل ایران و در زندان قرار داشته است ؟ سازشکار قلمداد شدن یا نشدن چند تن در خارج کشور بیشتر اهمیت داشته یا سرنوشت چند هزار تن در داخل ایران؟

قبلا تصور می‌شد که مبنای طرح شعار سرنگونی براساس این ارزیابی بود که جمهوری اسلامی قادر به پایان دادن به جنگ نیست و با ادامه جنگ و دخالت مستقیم امریکا رژیم سرنگون و حتی خطر تجزیه کشور وجود خواهد داشت.

این دیدگاه هم البته چنانکه حوادث نشان داد محقق نشد و آیت الله خمینی در زمان حیات خود توانست جنگ را خاتمه بخشد.

آقای نقی حمیدیان از رهبران سابق سازمان فداییان اکثریت در کتاب "بر بالهای آرزو" از سفر رهبری سازمان در سال ۱۳۶۰ به اتحاد شوروی خبر می‌دهد و می‌نویسد:

"به گفته امیرمومبینی، در روزهای عید سال۶۰ او و مجید عبدالرحیم پور به عنوان هیئت نمایندگی سازمان طبق قرار تنظیمی مخفیانه به شوروی می‌روند و مدت یک هفته در باکو با نمایندگان حزب کمونیست شوروی به گفتگو می‌پردازند. مسئولیت اصلی سیاسی از سوی شوروی‌‌ها را دکتر آقایف پژوهشگر شناخته شده مسایل ایران برعهده داشت.

این آقایف بعدها کتابی نوشت که توسط حمید صفری نیز به فارسی ترجمه شد. در این کتاب وی مدعی شد که خمینی مخالف امپریالیسم نبود، بلکه مخالف تجدد بود.

 

      کامل این مقاله در راه توده  ۳۹۳  ۲ بهمن ماه ۱۳۹۱

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1023  - 27 آبان 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت