راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

اجلاس بی رمق

مجمع عمومی

سازمان ملل

ترجمه: الناز گرجی

    

 

 

گفتگو با ناتالیا والریونا بورلینوا، عضو اتاق عمومی فدراسیون روسیه، دانشیار دانشگاه مالی تحت نظارت دولت فدراسیون روسیه: 

- لطفاً نظر خود را در مورد «هفته مهم» مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک برای روزنامه استالیستیه بنویسید. آیا فکر می‌کنید این هفته برای روسیه پربار بود؟ آیا اظهارات مهمی از سوی چهره‌های خبرساز جهانی مطرح شد؟ آیا سخنرانی مهم لاوروف در مجمع عمومی، تغییراتی در دستور کار بحران اوکراین ایجاد کرد؟

ناتالیا والریونا بورلینوا: بحث سیاست عمومی هشتاد و یکمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مانند همیشه، با مداخلات قابل توجهی همراه بود. با این حال، نمی‌توان آن را استثنایی توصیف کرد و همچنین نمی‌توان گفت که به موضوعات بی‌سابقه‌ای پرداخت.

 در واقع، به طور کلی، این بحث تفاوتی با مجموعه معمول بحث‌های سیاست عمومی نداشت.

 مجمع عمومی و سازمان ملل متحد مدت‌هاست که نقشی تقریباً تشریفاتی در گرد هم آوردن رهبران، روسای کشورها و نمایندگان هیئت‌های ملی برای تبادل نظر ایفا کرده‌اند. تریبون سازمان ملل میزبان سخنرانی‌های رهبران ملی است.

 آنها از این تریبون برای ارائه موضع کشور خود و برجسته کردن مسائل خاصی که مهم می‌دانند استفاده می‌کنند. بنابراین، هر رهبر به طور کلی به نگرانی‌های خود، نکات مهم یا مسائلی که برای کشورش از اهمیت اساسی برخوردارند، می‌پردازد. 

به طور کلی، به نظر من سازمان ملل متحد، و به طور خاص تریبونی برای بحث‌های سیاسی عمومی، مدت‌هاست که به یک تریبون سیاسی قدرتمند تبدیل شده است.

 یک تریبون مد روز وجود دارد و سپس یک تریبون سیاسی قدرتمند. یعنی، "برترین" رهبران در آنجا جمع می‌شوند و برای آنها مهم است که در این تریبون صحبت کنند.

مهم نیست که دیگران در مورد نقش رو به کاهش سازمان ملل چه می‌گویند، رهبران هنوز هم می‌خواهند در تریبون سازمان ملل صحبت کنند. زیرا این تریبون به آنها اجازه می‌دهد بار دیگر مواضع ملی را برجسته کنند، بار دیگر دیدگاه‌های سیاستمداران خاص و دیدگاه‌های دولت‌های ملی خاص را به جهانیان نشان دهند.

موضع روسیه توسط سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه، ارائه شد. در این سخنرانی، وزیر ما بار دیگر مسائل مهم فدراسیون روسیه را تشریح کرد. او موضع روسیه را در مورد تعدادی از بحران‌های سیاسی و درگیری‌های نظامی-سیاسی در سراسر جهان تشریح کرد.

و این کار را با نهایت وضوح انجام داد.

من عبارتی را که او در سخنرانی‌اش به کار برد، دوست داشتم، او در مورد اینکه جهان چقدر سریع و اساسی در حال تغییر است، چقدر سریع تغییرات در حقوق بین‌الملل و نظم بین‌المللی رخ می‌دهد. او از اصطلاح «اقلیت غربی» استفاده کرد. ده سال پیش، حتی پنج سال پیش، تصور اینکه این اصطلاح اینقدر رایج شود و وارد واژگان سیاسی دهه ۲۰۲۰ شود، دشوار بود.

 در واقع، لاوروف یک روند بسیار مهم را شناسایی کرد: تغییر در توازن قدرت در جهان.

 و این تغییر به نفع هیچ کشوری نیست، بلکه تغییر به سمت عدالت است. و کشورهای اروپایی مرتبط با اتحادیه اروپا، تسلط جهانی آنها امروز، قطعاً در حال زوال است.

لاوروف از جهانی سخن گفت که بر اساس اصول کاملاً متفاوتی بنا شده است. در میان این اصول، اصل عدالت، تعادل منصفانه در روابط بین‌الملل، از همه مهم‌تر است.

 در واقع، یک اقلیت جهانی دیگر نمی‌تواند قوانین بازی خود را دیکته کند، قوانینی که آنها به دنبال توجیه آنها با نوعی نظم اسطوره‌ای و نظری بودند. چنین جهانی نمی‌تواند وجود داشته باشد.

این جهانی ناعادلانه است و واقعاً به پایان خود رسیده است .

سخنرانی آقای لاوروف بدون پرداختن به جزئیات، موضع روسیه را در مورد چندین موضوع مشخص کرد؛ وزیر به ویژه مشتاق بود رویکرد روسیه را در مورد تکامل روابط بین‌الملل تعریف کند. این رویکرد مبتنی بر پذیرش تغییر و به رسمیت شناختن جایگاهی است که باید در نظام بین‌الملل به بازیگران جدید جهانی - که تعدادشان رو به افزایش است - داده شود تا بتوانند جایگاه شایسته‌تری را اشغال کنند. این نظام باید بر اساس اصول عدالت، تعادل و نمایندگی عادلانه، و همچنین بر اساس اصول حاکمیت و تصمیم‌گیری مستقل در روابط بین‌الملل بنا شود.

این موضع روسیه همیشه با کشورهای «اکثریت جهانی» طنین‌انداز است. من بسیار خوشحالم که از این اصطلاح استفاده می‌کنم: «اکثریت جهانی»، که واقعاً هم همینطور است، اما برای مدت بسیار طولانی به رسمیت شناخته نمی‌شد زیرا این «اقلیت جهانی» یا «اقلیت غربی» مانع از گسترش «اکثریت جهانی» می‌شد، که از بسیاری جهات به عنوان ستون فقرات اقتصادی غرب عمل می‌کند و منابع آن را می‌مکد. این سیستم هنوز به طور کامل شکسته نشده است، اما به طور جدی تضعیف شده و نیاز به تغییرات اساسی دارد.

در سال‌های آینده، شاهد ساختن جهانی جدید - با مبانی و اصول خاص خود - و همچنین ایجاد تعادلی بر اساس منافع مشروع دولت-ملت‌ها خواهیم بود.

 https://www.stoletie.ru/tema_nedeli/natalja_burlinova_jest_podium_vysokoj_mody_a

_jest_podium_vysokoj_politiki_535.htm 

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

 

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1017  - 15 مهر 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت