ترجمه- آزاده اسفندیاری

خاور دور روسیه، منطقه‌ ای که زمانی به نظر می‌ رسید بدست فراموشی سپرده شده است، در دهه گذشته شاهد جهشی باورنکردنی بود. این رشد البته نمی‌توانست تصادفی باشد، بلکه به همت سرمایه‌ گذاری‌های هدفمند دولت و بخش خصوصی انجام شد. در آن خطه، در عرض یازده سال، 25 تریلیون روبل سرمایه‌ گذاری شد، بیکاری به پایین‌ ترین حد خود یعنی 2.2 درصد رسید و اقتصاد رشد بیش از سه برابر را نشان داد. در سال‌های اخیر، بیش از هزار شرکت در این منطقه افتتاح شده‌  و تقریباً  200  هزارشغل ایجاد کرده‌ اند و این تازه آغاز کار است. ولادیمیر پوتین، می‌ گوید خاور دور باید به مرکز رشد اقتصادی کشور تبدیل شود. بدون حمایت دولت و برنامه‌ های دولتی، این امر از ابتدا غیرممکن بود. در دوران پسا اتحاد جماهیر شوروی، زوال تدریجی در خاور دور نیز آغاز شد. هیچ سرمایه‌ گذار خصوصی به سادگی در چنین آب و هوای نا مساعدی، با مسافت‌های طولانی و زیرساخت‌هایی که یا فرسوده بودند و یا وجود نداشتند، سرمایه‌ گذاری نمی‌ کرد. چگونه توسعه امکان‌ پذیر بود وقتی که حتی حمل و نقل چالش برانگیز بود؟ اما وقتی دولت هدف را در بالاترین سطح احیای این منطقه عظیم و آزاد سازی پتانسیل عظیم آن به نفع کل کشور تعیین کرد، سرمایه‌ گذاران خصوصی بلافاصله وارد عمل شدند. علاوه بر این، برای سرمایه‌ گذاران، انگیزه خاصی بوجود آمد تا اولین کسی باشند که با حمایت دولت به منطقه‌ ای بدون رقیب نفوذ می‌ کنند - قابل مقایسه با ورود به سرزمینی بکر.

مرحله اول برای توسعه خاور دور فوق‌ العاده موفق آمیز بوده است. مهمترین اقدام انجام شده توسط مقامات، بهبود ارتباطات حمل و نقل بود که متعاقبا منجر به شرایط سرمایه‌ گذاری در تولید و اقتصاد شد. وظیفه دوم، که توسط رئیس جمهور تشریح شد، توسعه ظرفیتها در انرژی های جدید است. این منطقه به سرعت در حال توسعه با یک مشکل متناقض روبرو است: آنقدر سریع رشد کرده است که عرضه انرژی موجود برای تأمین تمام تقاضا کافی نیست.

در طول پنج سال گذشته، مصرف انرژی در این منطقه 21 درصد افزایش یافته است. این رقم تقریباً دو برابر میانگین روسیه است. سال گذشته، مصرف انرژی در سراسر کشور کاهش یافت، اما در خاور دور این اتفاق نیفتاد، جایی که دوباره تقریباً پنج درصد افزایش یافت. این ارقام بار دیگر رشد منطقه و ظهور کارخانه‌ها و صنایع جدید را نشان می‌ دهند.

در خاور دور، آب و هوا به سرعت به زیرساخت‌ های شبکه آسیب می‌ رساند یا حتی آنها را از بین می‌ برد. این منطقه دائماً مرطوب است و بارش برف سنگین در زمستان، فعالیت‌های لرزه‌ ای بالا و سونامی‌های مکرر دارد. دورافتادگی و انزوای سیستم انرژی خاور دور، اوضاع را بد تر می‌ کند. در صورت کمبود برق، انتقال برق بین مناطق، قلمروها و جمهوری‌ ها، همانطور که در بخش اروپایی کشور رایج است، در آنجا با دشواری روبرو است.

بدون ساخت نیروگاه‌ های جدید، رشد منطقه راکد خواهد شد. رئیس جمهور آشکارا به خطر کمبود انرژی در خاور دور اشاره کرده است. بنابراین، در ماه اوت، دولت یک برنامه بلند مدت برای توسعه بخش برق محلی تصویب کرد. نیروگاه‌ های جدید باید به موازات گسترش تأسیسات موجود ساخته شوند. پروژه‌های جدید با ظرفیت بیش از 16 گیگاوات قرار است تنها در 15 سال آینده راه‌ اندازی شوند. که این میزان برق، دو برابر ظرفیت فعلی است. همینطور تا سال 2030، 8.3 گیگاوات برق حرارتی اضافی قرار است راه‌ اندازی شود. در آینده، گسترش انرژی برق آبی، انرژی هسته‌ ای، انرژی خورشیدی و انرژی بادی نیز توسعه خواهند یافت. همه این موارد نیاز به زمان و سرمایه‌ گذاری هنگفت دارد.

لجستیک یکی دیگر از نقاط ضعف در خاور دور است. با این حال، پیشرفت قابل توجهی در این زمینه نیز حاصل شده است. ظرفیت خط اصلی بایکال-آمور (BAM) و راه آهن ترانس سیبری تقریباً دو برابر شده است و ترافیک بار در میان سال بین سال‌های 2013 تا  2024 از 98 میلیون تن به 180 میلیون تن رسیده است. مرحله سوم نوسازی در حال انجام است و با ساخت شاخه دوم تونل Severomuysky، یکی دیگر از تنگناها از بین خواهد رفت.

علاوه بر این، ظرفیت بنادر در خاور دور طی ده سال گذشته دو برابر شده است. بزرگترین بندر خشک منطقه، Artem، در حال حاضر در دست ساخت است. این نمونه بارزی از یک مشارکت موفق دولتی- خصوصی است. انتظار می‌ رود تا سال 2030 حجم جابجایی بار در بنادر دریایی منطقه دو برابر شود.

فرودگاه‌ های خاور دور نیز در حال نوسازی هستند و برنامه‌ های تشویقی برای سفرهای هوایی در حال گسترش است. گذرگاه‌ های مرزی جاده‌ ای و ریلی جدید در حال افتتاح هستند -  کمبود راه و راه آهن نیز دراین مناطق نیز مشکل ایجاد کرده و مانع تجارت روسیه با چین بوده‌ است. بدون حل همه این موارد، رونق مداوم منطقه غیرممکن خواهد بود.

علاوه بر این، پروژه‌های حمل و نقل در خاور دور از اهمیت ملی برخوردارند، زیرا به رشد صادرات کلی روسیه به چین کمک می‌ کنند. چین در سال‌ های اخیر به مهمترین شریک تجاری ما تبدیل شده است. تجارت بین دو کشور مستقیماً به توسعه خاور دور بستگی دارد. اگر این تنگناها برطرف نشوند، تأثیرات منفی بر روی تجارت بین دو کشوررا به همراه خواهد داشت.

گذرگاه‌ های ریلی برای افزایش تجارت بین مسکو و پکن از اهمیت ویژه برخوردارند. گذرگاه مرزی ترانس بایکال- مانژولی، یک قطب کلیدی در مسیرهای زمینی است. یک خط اصلی دوم در اینجا برنامه‌ ریزی شده است که ظرفیت آن را تا 11 میلیون تن افزایش می‌ دهد و تا سال 2030 عبور تقریباً 100 قطار در روز را تضمین می‌ کند. توسعه خطوط ریلی جدید نیز در دست بررسی است.

بنابراین، تقریباً بدون توجه به اکثر موارد، روسیه وضعیت یکی از پیچیده‌ ترین و طولانی‌ ترین مشکلات توسعه داخلی خود را تنها در عرض چند سال به طور اساسی تغییر داده است. و این روند سیر صعودی خواهد داشت.

https://ria.ru/20260910/samofalova-2116597491.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده