از کف آنها رفته!

اکثریت مردم ایران دیگر روحانیت در رکاب حکومت را قبول ندارند و از آنجا که رسانه های حکومتی مجالی برای روحانیت غیر حکومتی و منتقد فراهم نمی کنند، مردم همه روحانیت را با یک چوب می رانند. روحانیون بسیار هستند که امکان و اجازه ای برای سخن گفتن نه درباره مسائل سیاسی روز و ته مسائل اجتماعی ندارند.

بدین ترتیب است که افکار عمومی روز به روز بیشتر آماده استقبال از حذف روحانیت از صحنه حکومتی می شوند. این حذف شامل همه روحانیون می شود. یعنی روحانیون اصلاح طلب، طرفدار جنبش مردم و حتی روحانیونی که خواهان روشن شدن ذهن و روان روحانیون حوزه های دینی هستند نیز جائی در ذهن مردم عاصی از حکومت روحانیون نمی یابند. همه با یک چوب رانده می شوند. بدین ترتیب است که اعتبار سیاسی و حکومتی روحانیت ایران که بدلیل نقش آیت الله خمینی در رهبری انقلاب 57 به اوج رسیده بود به حضیض سقوط رسیده است.

روحانیون قشری که بقای تشیع در ایران را در گرو سلطنت استبدادی (و اکنون نظام ولایت فقیه) میدانند سرمست از حمایت مالی و سیاسی حکومت و توهم حمایت همیشگی سپاه پاسداران از تریبون های حکومتی، بنام مردم حرف می زنند. این همان نقش همیشگی و تاریخی روحانیون قشری برای تخدیر افکار توده مردم در ایران است که در جمهوری اسلامی نیز جلوه کرده است. یکی از وجوه اختلاف و نزاع مذهبی آیت الله خمینی و هوادارانش با روحانیون قشری حوزه های مذهبی، از جمله انجمن حجتیه همین تفکر بود.

روحانیون حکومتی بر این تصورند که حتی اگر نظام کنونی شکست خورده و آنها ناچار به بازگشت به حوزه های مذهبی و دینی شوند نیز می توانند متکی به باورهای دینی مردم سرنوشتی مانند آیت الله شیخ فضل الله نوری پیدا نکنند. آیت اللهی که پس از شکست کودتای محمدعلی شاه به جرم حمایت از کودتا و صدور احکام اعدام شماری از روحانیون و غیر روحانیون مشروطه خواه در میان شادی و هلهله مردمی که پای چوبه دار جمع شده بودند به دار کشیده شد.

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده