|
اوکرائین را غرب نابود کرد! آزاده اسفندیاری |
|
"پوتین" رئیس جمهور روسیه در مصاحبه با خبرگزاری تاس که بخش مهمی از آن اختصاص به رابطه تاریخی اوکرائین و روسیه داشت. او دراین باره گفت که مردم اوکرائین در واقع روس هستند و این یک پیوند خونی میان اوکرائین و روسیه است. ما عمیقا متاسفیم که تمام زیر ساخت های صنعتی در اوکرائین در حال نابودی است. ما یقین داریم که پیوند اوکرائین بعنوان پر جمعیت ترین و صنعتی ترین جمهوری همسایه و روسیه یک قدرت کم نظیر را درعرصه جهانی ایجاد می کند و به همین دلیل غربی ها با این ارتباط و پیوند مخالف اند و علیه آن دست به تخریب زدند. ما در هر زمان و در هر زمینه ای حاضر به مذاکره با اوکرائین بودیم. جمهوری اوکرائین با نزدیک به ۴۰ میلیون جمعیت در میان جمهوری های پانزده گانه اتحاد شوروی سوسیالیستی، از نظر پیشرفت صنعت و رشد علم و تکنولوژی در مقام دوم، بعد از جمهوری سوسیالیستی فدراسیون روسیه قرار داشت. پس از فروپاشی اتحاد شوروی، این جمهوری در مقایسه با دیگر جمهوری های شوروی سابق نا کارآمد ترین و بی‌لیاقت ترین حکومت ها را داشت. در این سال‌ها غالب تأسیسات صنعتی و کشاورزی این جمهوری به بهای بسیار نازل در اختیار الیگارشی های داخلی و خارجی قرار گرفت. "یولیا تموشنکو" در زمان نخست وزیری خود، یکی از مدرن ترین کارخانه های ذوب آهن این کشور را به قیمت پانصد میلیون دلار، یعنی رقمی کمتر از هشت در صد قیمت واقعی به بخش خصوصی واگذار کرد. اوکرائین یکی از مهم‌ترین کشورهای دارای ذخائر معدنی دنیا است. در بخش‌هایی از این کشور خاکی وجود دارد به نام خاک سیاه که مناسب ترین خاک برای کشاورزی است. این خاک برای تولید محصول بهتر نیاز به تقویت ندارد. برخی از کشورهای اروپایی برای بار آوری بیشتر زمین‌های کشاورزی خود از این کشور خاک سیاه را به کشورهای خود منتقل کردند. اوکرائین در موقعیت دومین کشور بزرگ اروپا از نظر وسعت، صاحب یکی از زراد خانه های تسلیحاتی زمان شوروی بود. در دهه ۹۰ میلادی حکومت این کشور زیر فشار آمریکا کلیه سلاح های اتمی خود را یا نابود کرد و یا به روسیه (دوران یلتسین) تحویل داد. این کشور دارای هواپیما های بمب افکن استرتژیک ت.او- ۱۶۰ بود که در زمان خود نمونه پیشرفته تری از هواپیماهای بمب افکن ب. ۵۲ آمریکایی بود. دولتمردان این کشور در سال ۱۹۹۸ در راستای برنامه ایالات متحده آمریکا شروع به نابود ساختن این هواپیماها کردند. هر کدام از این نوع بمب افکن های استراتژیک، صد ها میلیون دلار قیمت داشت. در آن سال‌ها جمهوری خلق چین تلاش فراوانی به کار برد تا تعدادی از این نوع هواپیماها را از اوکرائین خریداری کند اما رهبران این کشور تحت فشار ایالات متحده آمریکا از فروش آن به دولت چین خود داری کردند. واسیلی کاشین تحلیلگر مرکز استراتژیک و نوآوری روسیه در ارتباط با وجود این هواپیماها در اوکرائین می‌گوید: در آن سال‌ها روسیه خیلی علاقمند بود تا این نوع هواپیماها را خریداری کند اما به خاطرعدم توانایی مالی تنها توانست هشت عدد از آن‌ها را در ازای فروش گاز به اوکرائین به دست آورد. اوکرائین در سال ۲۰۰۱ یازده فروند از این نوع هواپیما را از بین برد و تبدیل به آهن قراضه کرد و تنها یک فروند را در موزه برای تماشا گذاشت. اوکرائین در مقابل نابود کردن چنین ثروتی حتی یک سنت هم به دست نیاورد. عمل رهبران اوکرائین در ارتباط با از بین بردن چنین ثروتی یکی از دوره های تلخ این کشور پس از شوروی است. اگر چه روسیه توانایی پرداخت بهای این هواپیماها را نداشت، چین آمادگی خود را برای پرداخت میلیاردها دلار جهت خرید این هواپیما ها اعلام کرده بود. امروز حتی تصور چنین مبلغ از دست رفته ای برای اوکرائین سخت است. روشن است که چرا جمهوری خلق چین نیاز به خرید چنین هواپیما هایی داشت. چین در مقابل حریف نیرومندی مانند ایالات متحده آمریکا قرار دارد و راه‌های مقابله با تهدیدات این کشور را همواره جستجو می‌کند. تلگرام راه توده:
|
راه توده شماره 1016 - 8 مهر 1405
اشتراک
گذاری:
