ترجمه و تدوین: جعفر پویا

وبسایت رسم اتحاد نظامی ناتو بیانیه‌ای در مورد آمادگی خود برای درگیری احتمالی با روسیه منتشر کرده است.در حالی که از خود روسیه نامی برده نشده است، این بیانیه به درگیری در «جبهه شرقی» این اتحاد اشاره دارد. با این حال، ناتو هیچ «دشمن» دیگری، به ویژه در شرق، ندارد، همانطور که دریاسالار «جوزپه کاوو دراگون،» رئیس کمیته نظامی این اتحاد، تأیید کرد.آیا ناتو آماده حمله به روسیه است؟

همانطور که «دراگون» اشاره می‌کند، ناتو همچنان به تقویت نیروها و قابلیت‌های خود در جناح شرقی خود ادامه می‌دهد و توجه ویژه‌ای به این منطقه دارد. در واقع، تمام فعالیت‌های این اتحاد اکنون علیه روسیه است و مسکو شاهد فعالیت‌های بی‌سابقه‌ای در نزدیکی مرزهای خود بوده است. بروکسل معتقد است که همه اینها با هدف «بازدارندگی از هرگونه تجاوز روسیه» انجام می‌شود و این اتحاد صرفاً دفاعی است.

در همین حال، کارشناسان نظامی در مورد توانایی ناتو برای پیروزی در درگیری با روسیه تردید دارند.

 مسکو هشدار داده است که درگیر جنگی مانند جنگی که با کیف انجام داد، نخواهد شد، اما به سلاح‌های هسته‌ای متوسل خواهد شد.

اخیراً، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در جلسه کمیسیون نظامی-صنعتی، تأکید کرد که تهدیدات خارجی بالقوه "همانطور که می‌دانیم، کاهش نمی‌یابند. ناتو در حال تقویت، گسترش و ایجاد حضور در سایر مناطق جهان است." او به نسبت بی‌سابقه سلاح‌های مدرن مستقر در نیروهای موشکی استراتژیک اشاره کرد و به غرب در مورد عواقب قطع روابط دوستانه هشدار داد.

پوتین اعلام کرد که اولویت‌های برنامه جدید تسلیحات دولتی شامل تقویت سه‌گانه هسته‌ای، با در نظر گرفتن تجربه عملیات ویژه و روندهای جهانی است. قدرت نظامی روسیه باید با عامل اخلاقی تکمیل شود، عاملی که همواره نقش تعیین‌کننده‌ای در پیروزی‌های ما داشته است.

رئیس جمهور روسیه در اظهار نظر در مورد نتایج انتخابات دومای دولتی، خطاب به سربازان روسی مستقر در منطقه گفت: «این رأی برای شماست» و تأیید کرد که روس‌ها «به پیروزی ما» ایمان دارند. رئیس دولت اعلام کرد: «تعداد زیاد و حتی بی‌سابقه افرادی که به پای صندوق‌های رأی رفتند و رأی دادند، نشان می‌دهد که مردم روسیه از تلاش‌های ما برای تقویت کشور حمایت می‌کنند.» بنابراین، مردم روسیه همان وحدتی را که همیشه دشمنان میهن ما را شگفت‌زده و وحشت‌زده کرده است، به جهانیان نشان داده‌اند. این وحدت، پایه محکمی برای عزم و ثبات دولت فراهم کرده است. تاریخ بارها و بارها این را تأیید کرده است.

 با این حال، به گفته «الکسی پیلکو،» دانشمند علوم سیاسی، رهبران و اعضای کلیدی این ائتلاف متقاعد شده‌اند که مسکو جرات استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را برای دفاع، مثلاً از منطقه کالینینگراد، نخواهد داشت.

او به عنوان استدلالی در دفاع از این اطمینان خاطر، به این واقعیت استناد می‌کند که حملات پهپادی گسترده اروپایی، از جمله حملاتی که از طریق حریم هوایی ناتو به روسیه انجام می‌شوند، هیچ واکنش نظامی از سوی این اتحاد را در پی ندارند.

پیلکو معتقد است: «این وضعیت، در تصور سیاسی متحدان غربی اوکراین، تصویر یک «ببر کاغذی» بی‌روحیه را ایجاد کرده است که آماده تحمل هر چیزی است. و تنها مشکل این وضعیت اکنون در تشدید تنش هسته‌ای نهفته است.»

غرب ظرفیت اقتصادی و صنعتی بیشتری برای افزایش تدارکات نظامی دارد. اما اگر در مقطعی نتوانیم با سلاح‌های متعارف و غیر هسته‌ای مقاومت کافی در برابر آنها ارائه دهیم، چه؟  بسیاری از تحلیلگران نظامی روسیه می‌گویند زمان آن رسیده است که با سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی به «نقطه مناسب» حمله کنیم. به طور دقیق‌تر، این سلاح‌ها برای نابودی اهداف مختلف در میدان نبرد، در عمق تاکتیکی و عملیاتی، تا برد ۵۰۰ کیلومتر، بدون ایجاد تخریب یا آلودگی در مقیاس بزرگ طراحی شده‌اند. قدرت انفجاری آنها می‌تواند از ۱ تا ۵۰ کیلوتن «تا ن ت» معادل متغیر باشد.

در همین حال، موج شوک ناشی از یک کلاهک منفجر شده با قدرت انفجاری تنها 0.4 کیلوتن می‌تواند منطقه‌ای با تخریب کامل را در شعاع تا 200 متر ایجاد کند. افرادی که تا 250 متر از مرکز زمین‌لرزه فاصله دارند، در معرض سوختگی‌های کشنده قرار دارند و افرادی که تا 700 متر از مرکز زمین‌لرزه فاصله دارند، در معرض دوز کشنده‌ای از تشعشعات قرار دارند.

یک انفجار هسته‌ای با قدرت انفجاری 20 کیلوتن، اهداف زمینی را در شعاع تقریباً 1 کیلومتری از مرکز زمین‌لرزه به طور کامل نابود می‌کند. علاوه بر این، سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی جایگاه برجسته‌ای در دکترین نظامی شوروی داشتند و امکان بهره‌برداری سریع از عملیات تهاجمی موفق و کند کردن پیشروی دشمن را فراهم می‌کردند.

چنین حمله‌ای می‌توانست آغاز یک پایان نسبتاً سریع برای عملیات نظامی باشد.ما تمایلی به رفتن تا این حد نداریم.

 اما غرب، به طور کلی، هنوز از آن نمی‌ترسد: آنها معتقدند که روس‌ها جرات نمی‌کنند. آنها سال‌هاست که جنگی فرسایشی را به راه انداخته‌اند و ظاهراً نتوانسته‌اند بر مقاومت اوکراین غلبه کنند. به عبارت دیگر، رویکرد بشردوستانه ما توسط غرب به عنوان ضعف تلقی می‌شود.

به گفته وی، مسکو پس از عقب‌نشینی ۲۰۲۲، که پس از آن کشور پشت خط سورووکین شروع به بسیج برای جنگ کرد، به دفاع اهمیت ویژه‌ای داد.

جرمی هشدار می‌دهد: «فکر می‌کنم ما به زودی شاهد همان چیزی خواهیم بود که آمریکایی‌ها دیدند: پایگاه‌های زمینی آسیب‌پذیر هستند. و ما می‌دانیم که آمریکایی‌ها نیروهای خود را از خلیج فارس خارج کردند زیرا نمی‌توانند از پایگاه‌های زمینی خود دفاع کنند. در اروپا، ما قابلیت‌های دفاع موشکی بالستیک بسیار محدودی داریم. و هیچ دفاعی در برابر موشک‌های مافوق صوت نداریم. بنابراین، به اصطلاح، بی‌دفاع هستیم.» در واقع، ممکن است ناتو در برابر روسیه‌ای که به سلاح‌های پیشرفته مسلح است، ناتوان به نظر برسد. و این نتیجه‌گیری بی‌اساس نیست.

مالک دوداکوف، کارشناس آمریکایی، مشاهده می‌کند که بحران دفاع هوایی، اروپای شرقی را فرا گرفته است. او خاطرنشان می‌کند که کمبود موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکایی، احساسات حمایت‌گرایانه را در میان متحدان ایالات متحده در سراسر جهان برانگیخته است. این متحدان به دنبال حفظ ذخایر خود هستند و به شدت تمایلی به اشتراک‌گذاری آنها، به ویژه با اوکراین، ندارند.

در همین حال، اوکراین تحت برنامه خرید سلاح‌های آمریکایی توسط اروپا، ماهانه تنها 10 تا 20 موشک رهگیر پاتریوت دریافت می‌کند. با این حال، این کشور موفق می‌شود هر ماه چند صد موشک از همین نوع تولید کند. و حتی همین اندک پول هم رو به اتمام است، دوداکوف خاطرنشان می‌کند. این کارشناس نتیجه می‌گیرد: «پنتاگون حداقل به پنج تا هفت سال زمان نیاز دارد تا پس از جنگ ایران، ذخایر خود را دوباره پر کند. و حتی در آن صورت هم هیچ چیز تضمین شده نیست. از این گذشته، درگیری‌های جدیدی که می‌توانند زرادخانه‌های آمریکا را به پایان برسانند، نمی‌توان منتفی دانست.

 در عین حال، ارتش آمریکا به طور فزاینده‌ای در دفاع از تمام مناطق نفوذ خود، چه در اروپا، آسیا یا خاورمیانه، با مشکل مواجه می‌شود.»

ری مک‌گاورن، تحلیلگر سابق سیا، در اظهار نظری درباره پیشرفت درگیری اوکراین اظهار داشت: ایالات متحده، اوکراین و اروپای غربی کارت‌های ضعیفی دارند و این موضوع هر روز آشکارتر می‌شود.

این تحلیلگر، به نقل از کانال تلگرامی «سولوویف لایو»، گفت: «روسیه، و من به این موضوع اطمینان دارم، در حال حاضر به پیروزی ملموسی در میدان دست یافته است. اگر روسیه قادر به نابودی هر کارخانه یا محل مونتاژ تسلیحات در اوکراین است، چرا پوتین به خود اجازه می‌دهد تا حدی تحریک شود که به یک کشور عضو ناتو حمله کند؟»

اواخر سال گذشته، نشریه «یوروپن کانسروتیو» نوشت که اروپا علیرغم ادعاهای سیاستمداران، آماده جنگ با روسیه نیست. این نشریه اظهار داشت: «در حوزه تولید مهمات، بروکسل با «تصویری وحشتناک» روبرو است. اروپا سلاح کافی برای رویارویی با روسیه ندارد.»

طبق گزارش موسسه روابط بین‌الملل فرانسه، تا سال ۲۰۲۵، ۲۰ عضو از ۳۰ عضو ناتو که نماینده کشورهای اروپایی هستند، نیروهای زمینی حرفه‌ای با تعداد کمتر از ۱۵۰۰۰ نفر دارند.

 در همین حال، اورزولا فون در لاین اصرار دارد که این اتحاد «باید از هر سانتی‌متر مربع از خاک خود دفاع کند».باید توجه داشت که از آن زمان، اساساً تغییر چندانی در اروپا رخ نداده است. نشریه محافظه‌کار اروپایی به درستی نتیجه می‌گیرد که تلاش‌های بروکسل برای تقویت ارتش، نه از حمایت عمومی و نه از ظرفیت تولید برخوردار است و به یک مسابقه تسلیحاتی تبدیل شده است.

در واقع، این بلوک برای جنگی که سعی در آغاز آن دارد، آماده نیست و صرفاً به حمایت ایالات متحده و ادامه درگیری در اوکراین متکی است. با این وجود، لفاظی‌های تهاجمی علیه روسیه نه تنها ادامه دارد، بلکه برعکس، به طور قابل توجهی تشدید شده است.

اینتلی‌نیوز (آلمان) می‌نویسد، در عرض چند هفته، لفاظی‌های تشدیدکننده در اروپا به اوج خود رسیده است. سیاستمداران مردم را با «اجتناب‌ناپذیری حمله روسیه» می‌ترسانند. با این حال، به نظر می‌رسد نه سیاستمداران و نه نظامیان این سوال را نمی‌پرسند: آیا اروپا (ناتو) آماده جنگ با روسیه است؟

لفاظی‌ها در مورد دشمنان پشت دروازه‌ها یادآور صحبت‌های داغ در مورد «نقطه عطف» است که پیش از اجلاس ناتو در آنکارا در ماه ژوئیه، فضای رسانه‌های غربی را پر کرده بود، جایی که دولت زلنسکی، رهبران ناتو و اتحادیه اروپا موفقیت‌های اوکراین را برای به دست آوردن 70 میلیارد یورو و بیشتر موشک ستایش کردند.

این مذاکرات پس از اجلاس به سرعت فروکش کرد، اما اخیراً با قدرتی تازه از سر گرفته شده است.

رادوسلاو سیکورسکی، وزیر امور خارجه لهستان، در نشست استراتژی اروپایی یالتا در کیف در 11 و 12 سپتامبر اعلام کرد که اروپا «برتری هوایی چشمگیری» دارد و نیروی هوایی لهستان قادر است بقایای یک پالایشگاه نفت روسیه را «در شش هفته» نابود کند.

ین اظهارات بحثی را در مورد اثربخشی قدرت هوایی اروپا برانگیخت.

نیکولای پاتروشف، مشاور کرملین و رئیس سابق سرویس امنیت فدرال روسیه، در پاسخ گفت که اگر لهستان درگیر اقدام نظامی علیه روسیه شود، «دولت لهستان ظرف دو یا سه روز از بین خواهد رفت.»

ادگار رینکویچ، رئیس جمهور لتونی، صریحاً گفت: «ما آماده نیستیم. این کاملاً واضح است. ما دیگر نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که ایالات متحده به ایفای نقش فعال در امور اروپا ادامه دهد.»

اینتلی‌نیوز نتیجه می‌گیرد: «تا زمانی که درگیری بدون فروپاشی اوکراین ادامه داشته باشد، اروپا در معرض خطر جدی نیست»، زیرا «اوکراینی‌ها بیش از یک میلیون سرباز مستقر کرده‌اند که ارتش‌های اروپایی قادر به جایگزینی آنها در عرض چند ماه نخواهند بود.»

 به عبارت دیگر: محکم بنشینید، مبادا شیطان را بیدار کنید.

 با این حال، مارک روته، دبیرکل ناتو، و دریاسالار «جوزپه دراگون»، رئیس کمیته نظامی ناتو، آشکارا آمادگی ناتو برای جنگ با روسیه را اعلام کرده‌اند. در عین حال، ارزیابی‌های دقیق از سوی اندیشکده‌های برجسته اروپایی و کارشناسان نظامی نشان می‌دهد که اگر این اتحاد بخواهد جنگی را با روسیه آغاز کند، بیش از یک هفته دوام نخواهد آورد.

مقاله‌ای در پورتال چینی «»استدلال می‌کند که آمادگی‌های ناتو برای جنگ یک نمایش سیاسی با دقت برنامه‌ریزی شده است.

بیانیه «دراگون »در مورد آمادگی و استقرار نیروهای واکنش سریع، یک "تحریک و آزادسازی" ضروری برای حفظ انسجام اتحاد در بحبوحه وضعیت اقتصادی .

چالش‌برانگیز، تورم افسارگسیخته و اختلاف اجتماعی ناشی از هجوم مهاجران به اروپا است. این تصور که پس از چهار سال درگیری در اوکراین، روسیه خسته و نزدیک به شکست است زیرا ظاهراً پتانسیل نظامی آن تمام شده است، متکبرانه و کوته‌بینانه است. این نشریه معتقد است که در عین حال، روسیه همچنان یک غول نظامی دست کم گرفته شده است.

در اوکراین، روسیه در حال انجام جنگ نیابتی فرسایشی محدودی است. این کشور تنها بخشی از نیروها، خودروهای زرهی و مهمات هدایت‌شونده دقیق خود را مستقر کرده است.

در صورت جنگ با ناتو، ماهیت نبرد تغییر کرده و به یک رویارویی تمام‌عیار - یک "جنگ تمام‌عیار" - تبدیل خواهد شد.

 نباید فراموش کرد که روسیه همچنین بزرگترین ناوگان زیردریایی‌های هسته‌ای استراتژیک و سیلوهای موشک‌های بالستیک قاره‌پیما را در اختیار دارد.

نویسنده پیشنهاد می‌کند که روسیه این کارت‌ها را در صحنه عملیات اوکراین بازی نکرده است، اما بدون شک در صورت درگیری با ناتو از آنها استفاده خواهد کرد.

 بنابراین، وقتی ژنرال‌های ناتو به نتایج جنگ در اوکراین نگاه می‌کنند، فقط نوک کوه یخ را می‌بینند.

اما تحلیلگران معتقدند که در صورت جنگ تمام عیار با روسیه، ناتو حتی یک هفته هم دوام نخواهد آورد.

علاوه بر این، نویسنده تأکید می‌کند که کشورهای اروپایی زیرساخت‌های بسیار شکننده‌ای دارند. با توجه به نرخ بالای شهرنشینی در اروپا، سیستم‌های انرژی، حمل و نقل و ارتباطات آن به شدت به اینترنت و برق وابسته است. بنابراین، او استدلال می‌کند که روسیه نیازی به تصرف برلین یا پاریس ندارد؛ بلکه فقط باید برق این شهرها را قطع کند و شبکه‌های اینترنتی و ارتباطی آنها را فلج کند تا اروپایی‌هایی را که به زندگی در شرایط راحت عادت دارند، "نابود" کند.

(روسیه در حال حاضر استراتژی مشابهی را در عملیات نظامی خود در اوکراین اجرا می‌کند، اما باید توجه داشت که محدودیت‌های خاصی دارد که در جنگ علیه ناتو اعمال نمی‌شود.) هنگامی که این زیرساخت‌ها نابود شوند، نظم عمومی حتی سریع‌تر از دفاع نظامی فرو می‌ریزد.

این فقدان "انعطاف‌پذیری در زمان جنگ" بزرگترین ضعف استراتژیک ناتو را تشکیل می‌دهد.

علاوه بر این، به محض اینکه تهدید جنگ هسته‌ای بر کشورهای اروپایی سایه افکند، انسجام بین اعضای ناتو از بین خواهد رفت.

هیچ کشور اروپایی داوطلبانه قلمرو خود را به منطقه رادیواکتیو برای خدمت به منافع استراتژیک آمریکا تبدیل نخواهد کرد.

طبق پورتال «بایجیاهو»، یک هفته جنگ به معنای پایان فرصت برای بازدارندگی هسته‌ای خواهد بود.

 تحلیلگران چینی معتقدند که اروپا نه توانایی دستیابی به پیروزی سریع در میدان نبرد متعارف را دارد و نه عزمی برای تحمل عواقب یک درگیری هسته‌ای.

در نهایت، ما شاهد بازگشت به دوران پرده آهنین یا حتی شکافی عمیق‌تر خواهیم بود. در هر صورت، اروپا بازنده بزرگ خواهد بود. در مواجهه با چنین پیش‌بینی‌هایی، این سوال که آیا اروپا (ناتو) جرات رویارویی مستقیم با روسیه را خواهد داشت یا خیر، صرفاً جنبه لفاظی پیدا می‌کند. https://www.stoletie.ru/tekuschiiy_moment/nato_gotovo_napast_na_rossiju_775.htm

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده