راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

مستندی که

اسرائیل را تکان داد

والری بورت

بنیاد فرهنگ استراتژیک

ترجمه- کیوان خسروی

     

انفجاری نیرومند و مهیب  اطلاعاتی  کشور اسراییل را لرزاند. «نازا» فیلمی ساخته شده بر پایه تحقیق و بررسی مجله اسرائیلی +972 مگازین، وب‌سایت عبری زبان "لوکال کال" و روزنامه بریتانیایی گاردین، در هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز جایزه ویژه را از آن خود کرد. اما سازندگان آن، کارگردانان یووال آبراهام و راشل شور، هیچ تبریک یا تشویقی دریافت نکردند. برعکس، آنها مورد کارشکنی و اخلال قرار گرفتند و به عنوان دشمنان دولت یهود شناخته شدند. «نازا» یک کلمه اختصاری نظامی است که بر گرفته از عبارت عبری «نِزِک آگاوی» به معنای « تلفات جانبی» است. این کلمه توسط نیروهای مسلح کشور اسرائیل و ارگان امنیتی اصلی آن برای نشان دادن شمار تلفات مورد انتظارغیرنظامیان پس از یک حمله هوایی استفاده می‌شود. این فیلم بر اساس ۲۴ گفتگو با افسران اطلاعاتی اسرائیل، سرویس‌های ویژه و واحد ۸۲۰۰ ساخته شده است که ماموریت‌های گوناگونی از جمله نظارت و مراقبت را انجام می‌دهند. افراد مورد گفتگو فقط به شرط ناشناس ماندن کامل حاضر به گفتگو شدند و صدای آنها تغییر داده شدند. هیچ چیز ترسناکی در فیلم وجود ندارد - فقط اطلاعات، اما اطلاعات تکان دهنده در آن است. پس از یک مرور تاریخی کوتاه، داستان درباره شنود گسترده در غزه آغاز می‌شود. به محض جمع‌آوری اطلاعات، ساختمان‌های مسکونی مورد حمله قرار می‌گیرند. این اتفاق معمولاً شب‌ها روی می دهد، زمانی که همه خواب هستند و "پدر خانه است". این عبارت کد رمز ارتش اسرائیل است.

هفته‌نامه آمریکایی واریتی می‌نویسد: «وقتی از آنها درباره وظایفشان پرسیده می‌شود، بیشتر با استفاده از دفترچه‌های یادداشت، نحوه اجرای دستورات در غزه را با جزئیات شرح می‌دهند. برخی از آنها مشغول نظارت بودند، چندین نفر از مقر امن خود در تل آویو، پهپادهای جنگی را کنترل می‌کردند، و برخی دیگر روی زمین کار می‌کردند. همه آنها نه تنها در از بین بردن مردم غزه، بلکه در تخریب ساختمان‌ها نیز مشارکت داشتند». شخصیت‌های پنهان درباره سیستم‌های هدف‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی که برای بمباران این بخش استفاده می‌شوند صحبت می‌کنند . این امر می‌تواند خشم آور و وحشتناک باشد. چه باور کنید چه باور نکنید. و می‌تواند به عنوان... تبلیغی برای فناوری نظامی اسرائیل تلقی شود. با این حال، سازندگان فیلم هدف دیگری داشتند و به نظر می‌رسید که به آن رسیده‌اند. پس از نمایش فیلم در ونیز، "نازا"  با تشویق ایستاده ۲۵ دقیقه‌ای (!) تماشاگران مواجه شد که شعار آشنای «فلسطین را آزاد کنید!» را سر می‌دادند. آنها همچنین شعار غیرمعمول «اسرائیل را آزاد کنید!» را نیز می‌شنیدند که تلویحاً نشان می‌داد ساکنان این کشور گروگان سیستمی شده‌اند که مبتنی بر قتل فلسطینیان است. این نخستین باری نیست که آبراهام و شور به موضوع فلسطین پرداخته‌اند. آنها به همراه همکارانشان باسل آدرا و حمدان بالال، فیلم «سرزمین دیگری نیست» را تهیه کرده‌اند که به بررسی درگیری بین شهرک‌نشینان اسرائیلی و فلسطینی‌ها در کرانه باختری می‌پردازد. سال گذشته، این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند بلند شد.  آن اثر همچنین با انتقادات شدیدی در اسرائیل روبرو شد. خانه ابراهیم نیز توسط گروه‌های راست افراطی مورد حمله قرار گرفت و بالال توسط شهرک‌نشینان اسرائیلی مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفت. سپس او برای مدت کوتاهی توسط ارتش اسرائیل بازداشت شد. اما سازندگان فیلم موضع خود را تغییر ندادند. آبراهام در مراسم معرفی فیلم "نازا" در ونیز گفت: «من به سیاستمداران و روزنامه‌نگاران اسرائیلی فکر می‌کنم که اکنون از این فیلم انتقاد می‌کنند و بدون اینکه حتی این فیلم را ببینند، آن را رد می‌کنند. و به طور کلی، کارهای زیادی انجام می‌شود تا مردم را مجبور به نادیده گرفتن حقیقت کنند». کارگردان از بینندگان سراسر جهان خواست تا فیلم را تماشا کنند و تأکید کرد که این فیلم به ویژه برای اسرائیلی‌ها مهم است، زیرا «همانا کشور ماست که این جنایات را مرتکب می‌شود.»

رویدادهای جشنواره فیلم ایتالیا، پژواکی از نفرین‌ها در اسرائیل بود. میکی زوهر، وزیر فرهنگ، فیلمسازان را متهم کرد که حاضرند «به میهن خود آسیب برسانند تا از سوی یهودستیزان سراسر جهان مورد تحسین قرار گیرند». او حتی تهدید کرد که «به دلیل خیانت»، تابعیت اسرائیلی آنها را لغو خواهد کرد. در ضمن، طبق قانون اسرائیل، چنین درخواستی باید توسط وزیر کشور ارائه شود و توسط وزیر دادگستری تأیید گردد و توسط قضات تصویب شود.

دیگر سیاستمداران اسرائیلی نیز خشمگین بودند. ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، اعلام کرد: «شما مایه ننگ تمام ملت اسرائیل هستید. گم شوید! من مطمئنم که دوستان شما، یعنی دشمنان ما از حماس، با آغوش باز از شما استقبال خواهند کرد». آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع سابق، با خشم گفت: «متنفران از اسرائیل، که خود را کارگردان می‌نامند، جنگ تحمیلی بر اسرائیل پس از قتل عام ۷ اکتبر را به کارزاری از تهمت و اتهامات خونین علیه دولت، ارتش اسرائیل و سربازان شگفت‌انگیز ما تبدیل کرده‌اند». با این حال، هیچ کس حقایق بیان شده توسط سوژه‌های فیلم را رد نکرد. ارتش اسرائیل صرفاً با ادعا ها و اتهامات مطرح شده در این مستند ابراز مخالفت کرد و از استفاده از شهادت‌های ناشناس انتقاد کرد. سپس دست‌هایشان را به نشانه تسلیم و ناتوانی بالا بردند  و ادعا کردند که هویت خبرچینان «غیرممکن» است. بعداً بیانیه‌ای منتشر شد که در آن آمده بود: «این اتهامات نیاز به پاسخی دقیق و مبتنی بر شواهد دارند، نه انکار قطعی». این حرف‌ها را می‌توان با کمی دو دلی و گمان پذیرفت. اگر اسرائیل نتوانسته (و نخواسته؟) کمیسیونی برای شناسایی مسئولان فاجعه ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به مدت سه سال تشکیل دهد، پس بعید است کسی به دنبال کند و کاو یک فیلم مستند باشد.  نیاز به یادآوری است که همه در اسرائیل از "نازا" انتقاد نکردند. برای نمونه، یوسف جبارین، رئیس حزب چپ‌گرای هاداش و عضو سابق کنست، جایزه را به کارگردانان تبریک گفت و از آنها به خاطر نشان دادن «این جنایات وحشتناک و واقعیت وحشیانه در غزه» به میلیون‌ها نفر تشکر کرد.  روزنامه هاآرتص نیز جانب سازندگان فیلم را گرفت: «آبراهام و شور با نمایش فیلم خود در جشنواره فیلم ونیز، سعی دارند اسرائیلی‌ها را ناگزیر به پذیرش چیزی کنند که از قبل می‌دانند: به زبان ساده تر، این یک لکه ننگ بر نحوه مدیریت جنگ اسرائیل در نوار غزه است.»

نویسنده‌ای از مجله آمریکایی هالیوود ریپورتر با صراحت بیشتری بیان کرد: «توصیف تمام احساساتی که با تماشای فیلمی مانند «نازا» ساخته یووال آوراهام و راشل شور برانگیخته می‌شود، دشوار است. البته تنفر و همچنین انزجار. و بدون شک، تحقیر عمیق نسبت به رژیم کنونی اسرائیل و نخست‌وزیر آن بی‌بی نتانیاهو». و باز هم به اینکه، اسرائیل که از پیش به طور قابل توجهی حیثیت واعتبار خود را لکه دار کرده است، نیاز به پاسخی منسجم به اتهامات مطرح شده توسط شخصیت‌های فیلم دارد. روزنامه جروزالم پست بر این موضوع اصرار دارد که: «به جای اینکه صرفاً خشم خود را بر سر فیلمسازان خالی کند، ارتش باید توضیح دهد که اهداف چگونه انتخاب می‌شوند، خسارات مورد انتظار به غیرنظامیان چگونه محاسبه می‌شود، چه کسی حملات را مجاز می‌داند و چه محدودیت‌های قانونی وجود دارد - به زبانی که برای یک فرد عادی قابل فهم باشد- تا این ادعاها را رد کند».گذشته از این، به عقیده این روزنامه، این کار «باید به سرعت انجام شود، پیش از اینکه به یک حقیقت پذیرفته شده عمومی تبدیل شوند.»

 

https://www.fondsk.ru/news/2026/09/24/kogda-papa-doma-nachinaetsya-koshmar.html

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 1016  - 8 مهر 1405                                اشتراک گذاری:

بازگشت