سرمقاله ۱۰۲۱

دیپلماسی همراه با آمادگی نظامی

اینست استراتژی منطقی برای ایران

در روزها و هفته های اخیر، همزمان با نزدیک شدن انتخابات در ایالات متحده، دیپلماسی دوگانه ایران و آمریکا همچنان ادامه دارد. هدف دیپلماسی ایران از یک طرف حفظ فشار نظامی در تنگه هرمز و از سوی دیگر باز گذاشتن شرایط و امکان مذاکره و در نهایت دور کردن خطر جنگ از ایران است. هدف دیپلماسی آمریکا هم عبور از این شرایط با استفاده از همه ابزارهایی است که ظاهرا در آمریکا هیچکس هنوز بر سر آن توافق ندارد و نمی داند با کدامیک می تواند به نتیجه برسد.

در این میان سفر لاوروف وزیر امور خارجه روسیه به ایران، بحث امکان خروج اورانیوم غنی شده از ایران، همراه با تضمین روسیه و چین درباره عدم حمله آمریکا به ایران را دوباره مطرح کرد. افزایش تلاش های دیپلماتیک چین که بصورت سفر علی باقری کنی، معاون شورای عالی امنیت ملی به چین و دیدار وی با وزیر امور خارجه چین، سفر سلطان و نخست وزیر عمان به چین و نشست سه جانبه ایران، پکن و عمان نیز بنوبه خود نشان از آن دارد که کشورهای خلیج فارس بتدریج درک می کنند که بدون مداخله چین امکان یک آتش بس یا صلح نسبتا پایدار در منطقه وجود ندارد. از جمله جمهوری اسلامی که سرانجام به همین نتیجه قطعی در کنار اتحاد با روسیه رسیده است.

از سوی دیگر در جبهه جنگ اوکراین که با جنگ ایران در پیوند مستقیم قرار دارد نیز گزارش هایی از تلاش برای تداوم مذاکرات میان آمریکا و روسیه منتشر شده است، هر چند پایان جنگ اوکراین مخالفان جدی هم در میان جمهوریخواهان و دموکرات های آمریکا و هم در میان رهبران اروپایی دارد که نمی خواهند تسلیم شرایط روسیه برای پایان جنگ شوند.

در داخل ایران، همانطور که راه توده از مدتها پیش اشاره کرده بود، سیاست های جنگی جمهوری اسلامی توسط یک گروه هدایت می شود که در آن طرفداران مقاومت دست بالا را دارند. فضایی که برای غربگرایان در رسانه ها ایجاد می شود عمدتا مانوری است برای معطل کردن آمریکا و ضمنا آمادگی برای روزهای احتمالی بسیار سخت. هیاهویی که در رسانه های مجازی بر سر فروختن ایران توسط "غربگرایان" یا کشاندن ایران به جنگ توسط "تندروها" وجود دارد، جنجالی است که پایه واقعی چندانی ندارد و در نیروهای تعیین کننده حاکمیت نیز تاثیری ندارد. آنچه واقعیت دارد آن است که الیگارش های غربگرا که از اثرگذاری روی سیاست های دفاعی جمهوری اسلامی ناامید شده اند، مانند آمریکا، سیاست خود را بر روی افزایش فشار های اقتصادی متمرکز کرده اند و از این طریق می خواهند شرایط تسلیم ایران به آمریکا را فراهم کنند. در واقع در لحظه کنونی بزرگترین خطری که ایران را تهدید می کند از همین ناحیه است. در شرایطی که بنظر می رسد در حاکمیت تصمیماتی برای مقابله با این جریان اتخاذ شده ولی همراه با تاخیر و بصورت بی سر و صدا پیش می رود، تاخیری که می تواند برای آینده ایران سرنوشت ساز باشد.

سرگذشت این چهار تن!

این یک عکس تاریخی از مدیران روزنامه های ایران در سالهای استبداد رضاشاهی است. ردیف وسط اسامی را از راست به چپ بخوانید. سرنوشت عجیبی پیدا کردند آنها که دراین عکس می بینید. راهنما بعدها به امور ادبی و تحقیقات تاریخی مشغول شد و جان به سلامت برد. فرخی یزدی که هم شاعری انقلابی و هم روزنامه نگاری مردمی بود، بعدها از زندان سر در آورد و در همان زندان لب هایش را با نخ دوختند و کشته شد. علی دشتی که نثری شیرین داشت در ابتدا معمم بود و بعدها این لباس را در آورد و کت وشلواری شد. سناتور مجلس سنا در زمان محمدرضا شاه شد و پس از انقلاب دستگیرش کردند و زندانی شد. در آستانه مرگ از زندان آزادش کردند و در خانه چشم برجهان فرو بست و بالاخره عباس مسعودی که خبرنگار بود و مدیر روزنامه اطلاعات شد و چند سال پیش از انقلاب در گذشت. سرگذشت این چهار تن، سرگذشت از راست و چپ در مطبوعات ایران است.
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh